Natascha Honigh Madrid: “achter iedere naam op een grafsteen of urn schuilt een verhaal”
Uitvaartverzorger bij Dunweg en geboren in Amsterdam-Noord, waar de fascinatie voor rouwauto’s en begraafplaatsen al op jonge leeftijd begon. Een persoonlijke ervaring met het afscheid van haar vader bracht haar uiteindelijk naar de uitvaartzorg. Sindsdien zet zij zich met aandacht, betrokkenheid en een open blik in voor families. Want ieder mens heeft een eigen verhaal en verdient een afscheid dat daarbij past.
Geboren, getogen en nog altijd woonachtig in Amsterdam-Noord. Mijn jeugd bracht ik door in een huis boven de garage en showroom van mijn opa en vader, op een industrieterrein. Mijn speelwereld in de jaren zeventig bestond uit Amerikaanse auto’s. Eén daarvan maakte bijzonder veel indruk op mij: een zwarte Amerikaanse rouwwagen. Later ontdekte ik dat mijn opa met deze wagen overledenen vervoerde in Amsterdam. Dat maakte me nieuwsgierig. Ik wilde er alles over weten. Ook liep ik als kind graag over de Noorderbegraafplaats. Misschien een wat ongebruikelijke plek om te spelen, maar ik vond het er heerlijk. Bij het lezen van namen en het bekijken van grafmonumenten verzon ik hele verhalen over de mensen die daar begraven lagen.
Een persoonlijke ervaring als keerpunt
Vijftien jaar geleden overleed mijn vader. Ik besloot zijn uitvaart zelf vorm te geven. De uitvaartverzorger met wie we destijds te maken kregen, bleek helaas geen goede match. Waar we behoefte hadden aan iemand die met ons meedacht, kregen we vooral twijfels en tegenwerpingen te horen. Uiteindelijk nam ik zelf de regie in handen. Ik kijk terug op een afscheid waarin alles samenkwam. Toch bleef één gedachte hangen: wat zou het veel makkelijker zijn geweest als er iemand naast ons had gestaan die echt luisterde en durfde mee te bewegen. Iemand die onze wensen begreep en mogelijkheden zag in plaats van bezwaren. Die ervaring heeft iets in beweging gezet. Ik ontdekte waar ik me thuis zou kunnen voelen: in de uitvaartzorg. Ik wilde er zijn voor mensen op een moment waarop er veel op hen afkomt. Niet door alles over te nemen, maar door goed te luisteren, mee te denken en ruimte te geven aan persoonlijke wensen.
Ruimte geven aan ieder eigen verhaal
Inmiddels ben ik alweer tien jaar uitvaartverzorger bij Dunweg. Een familiebedrijf waar ik met veel plezier onderdeel van mag zijn. In mijn werk probeer ik lucht te brengen op momenten waarop nabestaanden een uitvaart moeten regelen. Soms betekent dat vooral luisteren. Een andere keer is het juist handelen, praktische zaken uit handen nemen of samen durven lachen.
Geen afscheid is hetzelfde. Soms is er opluchting na een lange periode van ziekte. Soms komen er tijdens de gesprekken familiegeheimen aan het licht. En soms is een overlijden zo plotseling en intens dat er eerst ruimte nodig is om het verlies te laten landen. Pas daarna ontstaat er ruimte om keuzes te maken.
Wat de situatie ook is, één ding houd ik altijd voor ogen: het is niet mijn verlies. Ik kan het verdriet niet wegnemen en hoef dat ook niet te proberen. Wat ik wel kan doen, is mijn betrokkenheid en hulpvaardigheid inzetten. Door het verhaal van de overledene te leren kennen en verbinding te maken met de nabestaanden.
Achter iedere naam op een grafsteen of urn schuilt een verhaal. En dat vergeet ik niet.
(Dit artikel is geplaatst in HCnieuws, 11 november 2026).
