Nelson Martins Gutierrez (48), uitvaartverzorger bij Dunweg sinds 2016

Wat heeft dit werk met jou als persoon gedaan sinds je ermee bent begonnen?
Ik denk dat ik veel meer ben gaan beseffen hoe bijzonder het gewone leven eigenlijk is. In mijn werk kom ik dagelijks verhalen tegen van mensen die afscheid moeten nemen van iemand van wie ze houden. Dat maakt dat ik thuis bewuster geniet van de kleine dingen. Een knuffel, samen aan tafel zitten, een grapje maken of gewoon weten dat iedereen gezond en veilig thuis is. Dat zijn voor mij de momenten die er echt toe doen.

Wat zou je mensen willen meegeven die vandaag nog de kans hebben om iets tegen een dierbare te zeggen?
Wacht niet op het perfecte moment. Bel diegene op, stuur een berichtje of geef een knuffel. Zeg wat iemand voor je betekent. Ik hoor zo vaak dat mensen achteraf denken: had ik dat nog maar gezegd. Het leven is soms veel kwetsbaarder dan we denken.
Daarom geloof ik dat liefde, waardering en aandacht nooit uitgesteld moeten worden.

Wat raakt jou het meest in je werk?
De liefde. Dat klinkt misschien simpel, maar uiteindelijk draait het daar altijd om. Achter ieder verdrietig afscheid zit heel veel liefde. Als mensen verhalen vertellen, foto’s laten zien of herinneringen ophalen, dan zie je hoeveel iemand heeft betekend. Dat blijft me raken. Het laat zien hoe sterk de verbinding tussen mensen kan zijn.

Wie ben jij als je niet aan het werk bent?
Iemand die graag onder de mensen is en geniet van de mensen die dichtbij hem staan. Ik hou van gezelligheid, van samen lachen en van echte gesprekken. Na een drukke werkdag vind ik het
fijn om thuis te komen en weer even gewoon mezelf te zijn. Dat zijn de momenten waarop ik weer oplaad.

Als mensen zich over twintig jaar iets van jou herinneren, wat hoop je dan dat dat is?
Dat ik er was. Niet omdat ik alles oploste of altijd de juiste woorden had, maar omdat ik oprecht aandacht
had voor mensen. Dat ik luisterde, meeleefde en tijd maakte als iemand me nodig had. Als mensen zich herinneren dat ze zich bij mij op hun gemak voelden en zichzelf konden zijn, dan zou ik dat misschien wel het mooiste vinden wat er is.

(Dit artikel is geplaatst in HCnieuws, 24 juni 2026).