Yvonne van Haperen

Jeugdfoto van Yvonne

Lieve Yvon, Wij zullen je missen. Je hebt nu gelukkig rust en geen pijn meer. Hier was je zelfstandig naar de achterhoek gekomen op bezoek en lekker hapje eten. Dat deed je graag mijn ouders met een bezoekje verassen. Rust zacht

Rust zacht Yvonne, bedankt voor de leuke ,gezellige tijd samen En ik bedank je voor de honden kluifjes en snoepjes voor de kat En bedankt voor je koekjes die je bij het gemeente huis in Lelystad bracht voor Thymo en anderen die daar werkten als beveiliger je was het lichtje in mijn leven en vele anderen

Lieve familie en vrienden van Yvon gecondoleerd. Zij was een sterke doorzetter,stond altijd klaar voor een ander en voor een gezellig babbeltje. '' Gravenstraat,Paramaribo'' de oren van de surinamers in t gezelschap gespitst. Onze laatste gesprek, ''Ik zie je binnenkort in t koninkrijk Judith '' Naar aanleiding van onze gesprekken aan de hand van de bijbel over t toekomstige leven op aarde na de opstanding van allen uit de dood en leven zonder ziekte en verdriet .Psalm hoofdstuk 37vers29 en Jesaja 33vers24. Uitkijkend naar de vervulling van deze voorspellingen .Heel veel STERKTE ! Vriendin van Yvonne, Judith .

Vonnetje ik hoop dat je nu eindelijk je rust hebt gevonden. 38 jaar was je als een zusje voor mij veel dingen hebben we samen gedaan, gelachen en gehuild en we waren nog veel van plan maar door omstandigheden kwam er een kink in de kabel 8 maanden lang wist ik niet hoe het met je ging daarom kon ik geen afscheid van je nemen. Elke keer als ik de film Sissi zie of de muziek van Earth wind en fire hoor zal ik aan je denken. Ik hoop dat je boven op een wolkje samen met je broer de liefde en rust vind. Rust zacht lieverd.

Het mooie aan familie is dat jij ze niet hoeft uit zoeken. Je hebt ze en zijn onvoorwaardelijk aan je verbonden. Doordat onze ouders een sterke band hadden, zagen wij elkaar erg veel. Wij zijn eigenlijk met elkaar opgegroeid. Ik speelde heel veel met Yvonne, ik was drie jaar ouder maar door mijn ontwikkelings- achterstand zaten wij op een gelijk niveau. Ik ging erg jong werken, waardoor het contact anders verliep. Wij kregen allebei een eigen leven maar het contact bleef al was dat wat minder. De laatste maanden hebben wij de banden weer verstevigt en hadden regelmatig contact. De klik was er weer en hebben veel gepraat en ook gelachen. Ik had er wat moeite mee dat Yvonne bewust aan het afscheid nemen was. Ik heb een diepe respect voor Yvonne hoe zij omging met haar situatie, waarin zij geen enkele keus had. Wij hebben heel fijn afscheid genomen en daar heb ik ook vrede mee. Lieve Yvonne, ik hoop dat je daar ook iedereen blij maakt met je eigen gemaakte kaarten en borduurwerkjes. Rust zacht.

Tekst voor Yvon JF Jojanneke Fles Aan: wilco peters; m.fles@live.nl Za 10-4-2021 15:21 yvon tekst ODT25 kB Lieve Yvon, Je hebt je strijd gestreden je hebt het als een moedig mens gedaan Wie kan beseffen hoe je hebt geleden Wie kan voelen wat je hebt doorstaan. Je hebt het niet altijd makkelijk gehad in het leven, en had best moeite dit alles een plek te geven. We vonden het soms moeilijk dat jij er zo in bleef hangen, Wij gunde jou meer geluk en geniet momenten. Dit konden wij ook open en eerlijk aan jou vertellen Gelukkig hebben wij elkaar voor jou overlijden nog even kunnen bellen Leuke herinneringen opgehaald en je vertelde zo blij te zijn hoe mijn ouders Martin en Rolinda jou opgevangen hebben en voor je klaar stonden. Je bent ze erg dankbaar en als zij kwamen stond er altijd o.a. een lekker soepje klaar. Mijn vader mocht altijd even op je bed slapen als hij na de reis begon te gapen Je was een gastvrij, lief, aardig persoon en zeer spontaan In de winkel, in de bus, of op de markt sprak je de mensen voor een praatje aan Jij waardeerde dat we vanuit Aalten naar je toe kwamen, of het nou was om je op te pikken voor een begrafenis of gewoon bij je op bezoek of een leuk uitje. Zo namen wij jou mee een lang weekend naar Friesland Je hebt daar erg van genoten en had de grootste lol vooral toen we met de auto op de busbaan waren beland. Je hebt enorm veel gelachen en kon het kleine zeer waarderen, zo heb je uren in het casino op een gokkast van 1 cent vermaakt je wilde dit wel eens proberen. Je was zeer verbaasd dat ik zoveel knutsel spullen mee had genomen, en lacht vaak dat ik niet verder dan het uitpakken daarvan ben gekomen. Wij zijn ontzettend trots op jou dat je ook een paar keer in je Uppie naar Aalten bent gekomen, 3x met de trein en de 3e keer ben je helemaal in je eentje tot Aalten uitgekomen. Je wilde mijn ouders wat terug doen, samen maakten wij een plannetje hoe in Aalten te komen, en met een kleine aanpassing kwam jij met de taxi en was het voor Rolinda op haar verjaardag jou te zien een enorme verassing. Martin en Rolinda namen jou mee uit eten bij Benenman, zodat je met een volle maag weer de terugreis maken kon. Martin was aan het treuzelen met het maken van een keuze, maar jullie hadden weinig tijd ivm de taxi die kwam, Rolinda zei tegen Martin schiet nou toch eens op, waarop jij Yvon tegen Rolinda zei wat ben jij streng zeg. Jullie konden er samen hard om lachen. Het deed je goed deze reizen te hebben gedaan.Vorig jaar juli 2020 was je erg aan het twijfelen of je nog zou kunnen komen, jij wilde graag zien hoe Coen en ik woonden en hoe onze zoon Jarno er uit zag. Wij hadden weer een onder onsje en met een smoesje moest ik mijn ouders lokken. Jij was zo enthousiast, je kwam bij Martin en Rolinda aan met de taxi die waren verbaast en zeiden maar wij moeten oppassen bij Jojanneke, je zei ja dat weet ik dat was een smoesje. Ze hebben jou en mijn broer Martijn meegenomen naar Winterswijk, je hebt ons huisje gezien en onze zoon. Samen hebben wij nog chinees gegeten, de taxi belde je moest halsoverdekop sneller naar Aalten de taxi was vervroegd. De terug weg verliep zoals gewoonlijk niet volgens plan, jij kreeg een tour door Nederland met chagrijnige mede passagiers. Ja Yvon jou leven ging niet altijd zo als gepland het kon nooit eens normaal verlopen. Er ging altijd wel wat mis. Jij zei heel vaak dat ik jou dochter wel had kunnen zijn, daarin konden wij verhalen delen vonden we beiden fijn. Nu moet ik mijn "lastige maatje" missen. Paar weken geleden op een vrijdag wist ik je te verrassen, jij wilde dolgraag papa en mama zien voordat je kwam te overlijden. Ik zei tegen jou niet te kunnen komen, geen vervoer. Stiekem was ik met mijn ouders meegegaan, in de auto vlakbij Lelystad belde ik jou op of papa en mama er al waren en zei ja sorry ik kan echt niet komen, ik vroeg of je bericht wilde doen als papa en mama bij jou waren. Papa en mama kwamen bij jou binnen ik bleef in het halletje wachten, jij zei meteen Rolinda je moet Jojanneke even bericht doen waarop mama zei nee hoor hoeft niet, ik stapte binnen en je was dol verrast. Nu heb ik jou een keer verrast, ik vond dat je het verdiende. Wij waren blij jou te hebben gezien en zo afscheid konden nemen, je vond het echt fijn en wilde ons een herinnering meegeven Vandaag zijn we hier bij elkaar om afscheid van jou te nemen. Gelukkig heb je alles zelf nog kunnen regelen hoe je het wilt hebben, dat gaf jou een fijn en rustig gevoel. Helaas wilde jou lichaam niet meer, je was op. Rust nu maar uit yvon Doe ze boven de groetjes Veel liefs, Martin, Rolinda, Martijn, Coen, Jarno en Jojanneke

Amsterdam 13 April 2021 Afscheid Yvonne Geboren 13-07-1957 overleden 07-04-2021 Yvonne was de jongste binnen in ons gezin met vier kinderen. Ze werd geboren met een hartafwijking en werd daar op kleuterleeftijd aan geopereerd. Dat was destijds een hele ingreep, de operatie lukte maar heeft wel zijn littekens nagelaten. Mooie herinneren uit onze jeugd waren; - Op zondag naar de film in het clubgebouw van de Westerspeeltuin - De dagelijkse gang naar de lagere school waar we samen op zaten - Kamperen in Garden en Putten - Met z’n allen op bezoek naar de familie in Aalten (met Martin Fles en familie heeft ze altijd goed contact gehouden) - En toen we wat ouder waren samen op typ les bij Schoevers (10 vingers blindtypen) Ik ging al vroeg zelfstandig wonen, we woonden om de hoek in de Pieter Langedijkstraat op steenworp afstand van ons ouderlijk huis. Dennis (onze zoon) speelde vaak buiten en kwam regelmatig bij Oma en ook Yvonne, die op driehoog in hetzelfde trappenhuis woonde. Yvonne was gek op kinderen, helaas was het haar niet gegund om zelf kinderen te krijgen. Men zegt wel eens “ervaringen uit je jeugd zijn bepalend voor je verder leven” . Yvonne heeft het in dat opzicht niet makkelijk gehad. Ze verhuisde in 1981 samen met haar toenmalige partner naar Lelystad. Hierdoor werd het fysieke contact met de familie ook wat minder. Na de breuk met haar partner verhuisde ze naar de Horst waar ze altijd met veel plezier heeft gewoond. Ze had goede contacten met buren en buurtgenoten. Het was Yvonne die nooit een verjaardag vergat en altijd belde of een zelfgemaakt kaartje stuurde (een grote hobby van haar). Ze belde elke dag met onze moeder totdat deze vorig jaar kwam te overlijden. Sinds dit overlijden is ons onderling contact beter en hechter geworden. Yvonne kampte al langere tijd met o.a. hartproblemen. Daarvoor werd zij vorig jaar december en ook dit jaar nog in februari enige tijd opgenomen in het VU-ziekenhuis in Amsterdam. In die periode hadden we veel contact en heeft ze veel gesproken over wat er allemaal is gebeurd in haar leven (ook over dingen waar ik nooit weet van heb gehad). Uiteindelijk werd ze naar huis gestuurd met de mededeling dat de artsen niets meer voor haar konden doen. Ze heeft veel nagedacht over het verleden en wat ze nog kon verwachten van de toekomst. Ze heeft toen besloten om op eigen wijze afscheid te nemen van het leven. Ze heeft daarbij haar laatste wensen nadrukkelijk kenbaar gemaakt, zo ook over haar uitvaart en aan mij gevraagd om dit op deze wijze te regelen (ik heb mijn best gedaan). In deze laatste periode was het goed om te zien dat ze haar kracht en zelfstandig hervond. Ze had veel meer in haar mars dan ze zelf ooit had gedacht. Speciale dank gaat uit naar Irma en haar man Arend die haar letterlijk tot op de laatste minuut liefdevol hebben bijgestaan. Zij hebben haar ook nog een aantal heel fijne dagen bezorgd door haar o.a. mee te nemen naar de Veluwe waar we vroeger kampeerde en naar haar oude buurtje in Amsterdam waar ze haar jeugd doorbracht. Ze stuurde foto´s en filmpjes waarop je kon zien dat Yvonne zichtbaar genoot van de omgeving en van een lekker ijsje of kroketje. Namens de familie en Yvonne heel veel dank daarvoor. Yvonne had er vrede mee, wij zullen haar missen.