9 juni 1940 - 22 juli 2020
Een woord, een herinnering, een gedachte — alles is welkom.
Zij was een erg lieve vrouw, helaas was ons contact verwaterd. Vorige week was zij plotseling zeer sterk in mijn gedachten, hoewel nooit geheel weg geweest. Ik wens jullie veel sterkte. Hetty is vorig jaar overleden.
Ik zal de dag, 20 januari 2020, nooit meer vergeten. Dat was de dag van de eerste kennismaking met een prachtige vrouw, jullie moeder Tan. Het klinkt misschien gek, maar ik voelde direct een connectie, ik wist 100% zeker dat we een prachtige tijd tegemoet zouden gaan. Vanaf die datum mocht ik iedere vrijdagmorgen jullie mama ondersteunen met vooral leuke dingen doen. Jullie mama’s grootste wens voor de vrijdag was naar buitengaan, wat hebben we veel lange wandelingen gemaakt, met blaren en gutsend zweet over mijn rug. Het was nooit een moment stil, want we konden zo goed praten met elkaar, over haar overleden man, het troste gevoel wat ze had over haar kinderen en hoe blij ze was met haar kleinkinderen. We hadden ook iets gemeenschappelijks, een verstandelijk gehandicapt kind. Regelmatig hebben we daar diepgaande gesprekken over gehad, ze toonde altijd heel veel interesse in mij Sonny, en oh wat wilde ze graag een bezoekje brengen aan de boerderij waar Sonny woonde, helaas gooide Corona roet in het eten. Eten, jullie weten dat jullie mama niet van koken hield, ik wel dus al snel ging ik wat ruimer inkopen en nam ik verse maaltijden voor Tan mee. Was voor mij ook heel handig, want regelmatig had ze verzoeknummertjes en hoefde ik niet na te denken wat moet ik nu weer eten vanavond. Wat hebben we gelachen toen ze zwaarder werd en ik haar zei “ik stop met koken voor je, rolstoel duwen wordt nu wel pittig zwaarder”, uiteraard ben ik daarmee nooit gestopt. Ik zal ook ons uitje op vrijdag heel erg gaan missen, ons bankje in de Kanaalstraat blijft vanaf nu verdrietig leeg. Vaak gingen we langs Baaij voor een onsje kabeljauw kibbeling daar kende iedereen ons en werden we begroet als moeder en dochter en we lieten hun in die waan met een grote glimlach. Als we geen trek in kibbeling, dan haalde we een heerlijk saucijzenbroodje bij de Hema die we uiteraard ook op “ons” bankje opaten. Gelukkig ben ik de zaterdag voordat je heenging nog spontaan bij je langs geweest en had ik het voorrecht om ook Julia te leren kennen, ook die dag ondanks de onhandige zuurstoffles zijn we nog met z’n drietjes gaan wandelen en hebben nog even wat lekkers gegeten met z’n drietjes op “ons” bankje. Twee weken terug maakten we nog de afspraak om 20 jaar bij te tekenen, wat ik met liefde had gedaan. Helaas mocht het niet zo zijn. Zo verdrietig dat ze zo snel is heengegaan, ik ben dankbaar dat ik een half jaar jullie mama heb mogen ondersteunen en voor haar ben ik blij dat ze geen lijdensweg heeft gehad. Nu is ze samen met haar man. Voor nu lieve Tan zit je diep in mijn hart & someday somewhere we'll meet again Liefs, Annette Bentvelzen
Onze lieve, betrokken , hard werkende collega bij Vluchtelingenwerk, locatie Huizen, Blaricum, Laren en Eemnes. Geweldig hoe Tan zich inzette voor 'onze' statushouders. Vooral die in Laren. Iedereen daar kende Tan. Ik had een huisvesting in Laren en daar had ik nog een heel gesprek met een medewerker van de woningbouwvereniging over Tan. Niet wetende dat al zo snel het trieste bericht kwam dat Tan was overleden. Lieve familie van Tan, heel veel sterkte de komende periode. Tan blijft in het hart van heel veel statushouders en van al haar collega's bij Vluchtelingenwerk West en Midden-Nederland, locatie Huizen en omstreken.
Mw. Buitink was een moeder figuur voor mij en mijn gezin. Toen ik nieuw was hier in Nederland heeft Tan mij met heel veel dingen geholpen. Toen ik nog alleen woonde, heeft ze mij emotioneel ondersteund. Zonder haar hulp had ik hier niet gestaan. U was een lieve, behulpzame, sterke en moedige vrouw. De familie wensen wij veel strekte toegewenst. Wij zijn blij u gekend te hebben. Liefs, familie Yazew
Woensdagochtend een telefoontje van Tan’s mobiel. Ik riep enthousiast “ ha die Tan “, maar het was Miekeete. Nadat we hierover even gelachen hadden vertelde ze dat Tan in haar slaap was overleden. Ik had hier dubbele gevoelens bij, verdriet omdat ze een geweldig goed mens en een goede vriendin was, en dankbaarheid omdat haar een lang ziekbed bespaard is gebleven. Ik zie met dankbaarheid en plezier terug op de 4 jaar met Peter en Tan. En daarna nog 16 jaar met Tan. Wij hadden een frequente, nuttige en vooral fijne relatie. Tan was voor ons een fijne vriendin. Wij zullen haar missen. Wij , Petra en ik, condoleren jullie met dit verlies en wensen en hopen dat jullie allen de vele positieve momenten als bagage meenemen voor de rest van jullie leven. Veel sterkte voor de komende tijd!
Mevrouw Buitink is niet meer met ons ik denk ik verlies mijn moeder nog een keer. Mevrouw Buitink was altijd lief en altijd staan klaar voor iedereen om te hulpen . veel sterkte liefs shokria abdul en familie
Verwacht, maar toch onverwacht. Tan is er niet meer, we zijn ontsteld maar vooral droevig gestemd. Wij leerden Tan kennen in Lisse als moeder van Miekeete en als oma van haar kleinkinderen. Een geweldige moeder en oma die er altijd was op het juiste moment. Wij hebben Tan leren kennen als een lieve, vriendelijke en intelligente vrouw. Maar vooral maatschappelijk betrokken. Haar jarenlange betrokkenheid als vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk Nederland dwingt diep respect af. Geen bezoekjes meer aan haar gezellige flat aan de Haven. Geen onverwachte ontmoeting meer in het ziekenhuis met de vraag “wil je ook een gevulde koek” Tan ten voeten uit. We missen een lieve goede vriendin, maar vergeten doen we haar niet. Wim en Margreet
Bedankt mevrouw Buitink, Tan (zo wilde ze dat ik haar noemde maar daar bleef ik moeite mee houden) voor onze gezellige tijd samen! Ik heb haar leren kennen als een geïnteresseerde, sterke en attente vrouw en ben blij dat ik haar laatste half jaar een beetje makkelijker en gezelliger heb kunnen maken. Bijna iedere maandag en donderdag gingen we samen boodschappen doen (zij in de rolstoel), het afval wegbrengen, een rondje wandelen, even ergens zitten, gaf ik de plantjes op haar balkon water of zette krulspelden in. Ondanks haar lichamelijke zwakte klaagde ze nooit, bleef ze positief en wist ze heel goed wat ze wilde. Sterkte met haar verlies familie Buitink!
Lieve familie, hartelijk gecondoleerd met het overlijden van jullie moeder, schoonmoeder en oma. Ik ken Tan als een bevlogen dame, die vol passie betrokken was bij verschillende families op onze school tot op hoge leeftijd. Heel bijzonder! Ik wens jullie veel sterkte met dit verlies.
Beste familie, Gecondoleerd met het overlijden van uw moeder, schoonmoeder en oma. Bewondering voor mevrouw Buitink voor alle werk wat zij heeft gedaan voor haar medemens. Vanuit de gemeente heb ik regelmatig en fijn met haar samengewerkt. Sterkte gewenst met het verlies van deze bijzondere vrouw.