Sophie BoasBerg

Beste Danielle en familie, Gecondoleerd met het verlies van je moeder. Heel veel sterkte. Koester de mooie herinneringen. Groeten van Xandra Vellekoop (vroeger klasgenote van Danielle)

In april 2019 leer ik je kennen via de SAAR aan huis organisatie. Hulp bieden waar nodig is en vooral leuke dingen doen met elkaar. Na onze kennismaking kreeg ik meteen jou boek mee wat ik die avond in een ruk uitlas. Toen wist ik het zeker, ik wil Sophietje haar SAAR zijn. Boodschappen doen bij de Plus was 1 van onze uitjes, jij in de rolstoel en nog een boodschappenkar door de winkel was voor mij een hele uitdaging. Dan riep je weer waar de kar was, of ik reed weer veel te hard met je door de winkel. Een sneert kreeg ik dan van je en ik lachte alles weg. Je werd door het personeel in de watten gelegd met allerlei proeverijen waar je dankbaar gebruik van maakte. Alle aanbiedingsbakken moesten bekeken worden en er werd geen pad overgeslagen. Je favoriete producten werden goed ingeslagen campina botergoud met rood randje en de Radler 0%. Want dat moest altijd voldoende in je koelkast staan. We hebben in de auto Hillegom doorgereden vooral de nieuwbouw was altijd leuk om te kijken, dit was weer eens een ander uitzicht dan het bushokje voor je huisje. lekker lunchen aan de Kaag, of in Lisse daar genoot je ontzettend van. wit broodje met kroket en die lekkere Radler. Heerlijk mensen kijken en soms gingen de luiken dicht, vermoeid van alle indrukken. Ik genoot ervan.... alle winkels in Lisse kregen bezoek van je, zelfs dacht je aan Pietje en die kreeg het leukste speelgoed en heerlijke knabbelsticks voor in zijn kooitje. in oktober raak je het ziekenhuis in, en het werd al noodzakelijker om naar een verzorgingshuis te gaan. Wat je absoluut niet wilde, maar de zorgen werden al groter en we moesten er niet aan denken dat er wat zou gebeuren met je en er was geen hulp in de buurt. samen zijn we in oktober naar Bloemwaard geweest gewoon even rondkijken en we mochten ook een kamer bekijken, je was niet blij maar goed t moest maar. We kregen een kop koffie en wat lekkers, iedereen begroete je en je was heerlijk aan het rondkijken niets ontging je. Ja die stumperds daar in die zaal daar hoorde je echt niet bij, kijk nou die heeft een slabbetje om... Na de bezichtiging van een kamer was je lichtelijk enthousiast maar er was een lange wachtlijst. Helaas kwam het niet zover, in januari raakte je weer het ziekenhuis in en ging daaruit vandaan door naar het zorgcentrum Meerhoeve in Haarlem. Een hele grote verandering maar je sloeg je er aardig doorheen, ik weet nog de eerste keer dat ik daar kwam opzoeken, je zat in de gezamenlijke ruimte aan een tafel, je ontbijt bordje voor je, 2 dames om je heen die behoorlijk "gek" waren, hier hoorde je toch helemaal niet thuis? Ik heb je nooit zo blij gezien, en je zei: ik wist het jij komt me hier weghalen. Ik heb je meteen naar je kamer meegenomen, bordje en koffie mee, ik zou dit oplossen voor je en we hebben toen een heel fijn gesprek gehad met Nadina 1 van de lieve verzorgers want dat waren ze volgens jou zeker niet allemaal., Je mocht op je kamer eten, de deur blijft altijd open en ze zouden je rustig op de wc laten zitten. Je mocht zelfs je boodschappenlijstje invullen dan werd dat gekocht voor je. 2x zijn we naar het winkelcentrum in Schalkwijk geweest, van alles werd er gekocht, een lekker stukje worst, de Linsy, slaatje, olijfjes en dan lekker lunchen. Bekaf stop ik je in bed en verlaat je kamer, mijn vader zou zeggen: een dag met een gouden randje. en dan begint de Corona crisis..... we mochten niet meer op bezoek bij je, ik hoorde dat je gevallen was en het verdriet, angst om je in deze periode te verliezen was heel groot. Danielle was zo verdrietig laat me bij haar, dan maar een paar maanden minder leven of wat dan ook, als ik mijn moedertje maar even kan knuffelen..... mijn hart brak. Marius regelt videobellen en wat waren we blij, we zagen elkaar weer vaak had je het veel te druk met andere zaken en terug bellen was lastig voor je. Je begon mijn haar zelfs leuk te vinden Yeehhhhh wat een feest zij ik dan, kijk even naar je eigen coupe Sophietje en dan lagen we in een deuk. 11 mei mogen we elkaar live ontmoeten, de tent was niet opgezet vanwege de wind dus ik had mazzel 2 lange tafels achter elkaar kon ik je ontmoeten. Geen knuffel maar we genoten van elkaar. Even lekker mopperen op de niet aardige zusters ( ik zag ze nooit) en dit zal zeker het hele zorgcentrum gehoord hebben met deze afstand en dan slechthorend zijn! Maar dat kon je weinig schelen. je zei zelfs: wat moeten die zusters hier die niet aardig zijn die mogen op haar bezem het raam uitvliegen... nou je kon me wegdragen wat een humor... Dan begin juni, het gaat niet goed met je en we mogen bij je komen, daar lig je dan in bed met veel pijn, gekreun en zuurstof. Ik kon de pijn iets verzachten aan je hielen met natte koude washandjes. Oh wat lekker riep je meerdere malen. Toen ik bij je wegging zei je: ze moeten je hier houden, je moet de zusters hier helpen.. zo dat kwam binnen bij me, maar wat gaf je me een mooi, ontroerend compliment. Dat ga ik zeker doen lieve Sophietje dankzij jou zie ik in waar ik echt blij van wordt... Dinsdag nog even bij je langs geweest, echt afscheid nemen van je, je lag rustig de morfine deed zijn werk. Ga maar Sophietje zei ik het is goed zo, wil je nog een Radler 0%? en verdraaid er verscheen een glimlach om je mond...… een dikke kus op je voorhoofd en daar ga ik, huilend de gang op.... De volgende dag het berichtje dat je er niet meer bent, het is goed zo je hebt je rust nu. Dank je wel lieve Sophietje voor onze bijzondere band met elkaar , ik heb genoten van je en ja ik beloof je dat ik er zal zijn voor mijn kwetsbare, oudere medemens. Marius, Hans, Danielle gecondoleerd met jullie bijzondere moedertje. Liefs, Sandra xxx

Dag lieve familie Gecondoleerd met het overlijden van tante Sophia veel sterkte Tony Daudey

Lieve familie, Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder, heel veel sterkte! Voor mij was ze altijd tante Fia, de zus van mijn vader. Bijzonder en sterk was ze zeker.... Esther Boas Berg

Lieve Sophie, rust in vrede.Dank voor alles wat je voor me hebt betekend.Het was een grote eer je te in mijn kennissenkring te hebben en toen het kindertoneel nog bestond, iets waar je je destijds met hart en ziel voor inzette, met je te mogen samenwerken.De familie van Sophie condoleer ik hierbij oprecht met het overlijden van Sophie.Een lief betrokken en speciaal medemens is niet meer.Ik zal haar nagedachtenis met trots in ere houden. Hartelijke groet en veel sterkte! Mede namens mijn vrouw Madeline, Bas de Groot.

Lieve familie, Als voormalig burgemeester van Hillegom heb ik Sophietje leren kennen als een betrokken, energieke en enthousiaste vrouw. Ik noemde haar mevrouw Sophie, ontmoette haar regelmatig en bij die ontmoetingen was er altijd die belangstelling en gedrevenheid. Of het nu ging over het jeugd toneel, over haar leven of over de dagelijkse bezigheden. Het boek over haar jeugd, haar leven heb ik ook met veel belangstelling gelezen. Dankbaar haar ooit te hebben ontmoet en gekend! Gecondoleerd met dit overlijden. Het was een mooi mens!

Lieve Familie Gecondoleerd en sterkte met het verlies van jullie moeder.ik liep langs haar huisje en ik zag het leeg staan .ik dacht he zal ze nu in een ander verzorgingstehuis zitten ik werk namelijk in Bloemswaard en had haar daar gezien.toen ik haar naam in tikte op google kwam ik hier terecht ik schrok er wel van. Mevr Fia zo als ik haar altijd noemde heeft aardig wat keertjes voor mij en mijn ouders ritjes gereden naar het xiekenhuis etc. Rust zacht mevr Fia en bedankt voor alle ritjes!