Roel Tolner

Lieve Roel, Afgelopen maart hadden we nog even contact met elkaar, altijd jouw bezorgdheid om mijn blessures en belangstellend naar hoe het is. Wat heb je me gisteren laten schrikken. Je bent er niet meer... in mijn hart zul je altijd voort blijven leven. Ik zal nooit vergeten dat ik je de eerste keer bij Squash Apeldoorn ontmoette, training met de maatjes uit Deventer. Dikke knuffel na afloop. Dat was wie jij bent, waar jij voor staat. Zo'n bijzonder en goed en lief mens kom je niet vaak tegen! Trainen was voor mij niet alleen leren squashen en groeien op de squashbaan maar ook vooral energie krijgen om in mijn drukke werkzame leven weer door te kunnen. Na afloop van de training ging ik altijd met een innerlijke rust weer op huis aan. Lieve Roel dank je wel voor alles, voor wie je bent en voor al jouw wijze lessen. Ik zal je nooit vergeten! Dikke knuffel van mij! Lieve familie, vrienden en alle squashgenoten, wens jullie heel veel sterkte toe met het verwerken van dit verdriet. Hopelijk kunnen jullie op een mooie en waardige manier afscheid nemen met elkaar. Dikke knuffel ook voor jullie!

Roel, Na 25 jaar elkaar niet gezien te hebben, kwamen we elkaar in 2015 weer tegen in de Stadjershal, we keken elkaar aan en je riep mn naam en direct daarna mijn beste prestatie in mijn 'squashcarriere' 30 jaar geleden... Altijd geïnteresseerd in de mens, squashgek, karakteristiek, knuffelbeer. Familie en vrienden van Roel, veel sterkte!

Lieve Roel, Wat een schok kreeg ik gisteren toen ik hoorde dat je er niet meer was, zo plotseling weg uit het leven. Het leven daar stond jij volop in zowel op als naast de baan. Wat een (kilo)meters heb jij gemaakt op en rond de squashbanen. Zo heb ik jou ook leren kennen in Groningen, ik hoorde via via dat DE squashgoeroe Roel ons helemaal in Groningen zou komen lesgeven en dat sierde jou of je nou in Groningen, Duitsland of Amsterdam moest zijn dat maakte niks uit jij kwam. Mijn training tijd met jou was erg bijzonder, eerst een grote knuffel voor aanvang en altijd even bijpraten over de gesteldheid van het lichaam maar vooral de geest, dat laatste daar was jij uniek in, praten over het mentale spel bij squash en ik heb veel van je geleerd. Na de training praten we dikwijls nog lang door over wereld zaken, liefde, squash maar ook over je eigen leven, je ups en downs. Goud eerlijk altijd en grappig met die heerlijke woordspelingen haha, die ga ik wel missen. Ik ben zelf niet gelovig en volgens mij was jij dat ook niet maar je bent op witte donderdag overleden, dit is de dag dat Jezus zijn apostelen opriep voor het laatste avondmaal, Treffend. Rust in vrede lieve Vriend ;-))) Groeltjes

O wat heb je ons laten schrikken lieve ouwe knuffelbeer van ons!! Voor altijd in onze ❤️ En wat zullen wij je missen!! Dikke knuffel van ons.........

Wat een dreun! 45 jaar (!) geleden kreeg ik verkering met je zus Bea. De eerste kennismakingen tussen ons liepen een beetje stroef omdat ik moest wennen aan je humor en directheid. Na een keer alles samen te hebben uitgesproken onder het genot van een biertje met een obstler is onze vriendschap begonnen en nooit verdwenen. Twee derde van mijn leven heb ik met jou gedeeld. Samen op vakantie, de eerste squash ervaringen, verbroken relaties, nieuwe relaties, lachen, huilen, drinken, muziekmaken, even samen een weekeindje naar Beieren om sieraden bij klanten te brengen, etc. ...... Met onze band Oma's Nachtkastje (die naam was jouw idee.....) het eerste optreden tijdens jullie huwelijk waarbij "Nights in white satin" voor Yvonne werd gebracht. Na vele positieve reacties zijn we daarmee doorgegaan en hebben vele uren doorgebracht in de oefenruimte. Dierbare herinneringen aan alle optredens op heel veel locaties, voor een groot deel squashclubs met een dankbaar publiek........ Voordat je besloot uit de band te stappen omdat het squash leven veel tijd opslokte vroeg ik je hoe lang je daarmee nog door wilde gaan. Gezondheid, leeftijd, fysieke inspanning enzo...... Je antwoordde dat je hield van deze manier van leven. Het rondreizen, de waardering overal als squashgoeroe, de vele warme contacten. Enige tijd geleden vroeg je mij om mee te gaan naar Duitsland. Je had voor vrienden aldaar die gingen trouwen op Hallelujah een prachtige Duitse tekst gemaakt om voor hun te zingen. Als begeleider op gitaar werd ik "meegesmokkeld" en we hebben tijdens de plechtigheid en 's avonds bij het feest samen opgetreden. Ik mocht een paar dagen in jouw levensstijl treden en heb weer van je genoten. Op de terugweg toch weer even een paar uurtjes lesgeven en weer gezien hoe je overal gewaardeerd werd. En ik begreep als geen ander hoezeer je deze leefstijl omarmde. En ineens ben je er niet meer........ Lieve Roel, ik koester alle herinneringen en zal je nooit vergeten. Rust zacht lieve vriend....

Een bijzonder mens is ons plotseling ontvallen. Een levensgenieter puur sang. Een mooi mens, vol warmte voor en oprechte interesse in de medemens in het algemeen en zijn dierbaren in het bijzonder. Roel was een familieman vol liefde voor zijn Yvonne, Megan en Lynn. Altijd in voor een hapje en een drankje. En zeker voor een grootste knuffel. Voor velen was hij een inspirerend persoon die gevraagd en ongevraagd coachend en adviserend voor eenieder klaar stond. Deze oprechte openheid en warmte was jou geheel eigen. Met daarnaast een flinke portie heerlijke, flauwe humor met de bedoeling op een glimlach of meer van de toehoorder. Dat lukte zeker bij ons! Twee weken geleden waren jij en Yvonne nog bij ons voor lekker eten en natuurlijk drank. We hebben veel gesproken over allerlei beslommeringen maar ook over de geneugtes des levens welke werden geflankeerd met een flinke dosis van jouw passie voor squash, schilderen en muziek. Enkele jaren geleden heb je een familieportret van ons geschilderd. We waren toe aan wat nieuws want zoals je zei “die jonge koppies kloppen niet meer”. We zullen het schilderij voorlopig nog laten hangen...….. We gaan je missen, maar zijn blij met alle herinneringen. Carpe diem. Proost! Simone, Ferry, Tom en Veroni Bergkamp

Foto's van Oma's Nachtkastje uit 2015 met Roel Tolner, Theo Teunenbroek, Andre Sonnevelt en Henk Kraan

Roel, ook ik ken je natuurlijk als geweldige trainer/coach, maar bovenal als heel bijzonder mens....van jouw caliber zijn er maar wenig. Ik wens iedereen alle sterkte met dit enorme verlies.

Roel, dank voor je wijze lessen en de genoten spelvreugde namens al je leerlingen van ASRC.

Het is woensdag ochtend 18 april. Een vrolijke ochtend, want Roel is weer afgereisd naar Friesland om ons training te geven. Onze kleine baby Isa mee naar de sportschool, het kan allemaal. Wanneer we aankomen zit je al een kopje koffie te drinken aan de bar. Ik word altijd gelijk zo vrolijk van je en we geven elkaar een dikke knuffel. Je krijgt van Isa haar grootste glimlach. Dat snap ik wel. Door de kleine meid van ons praten we geregeld over familie en kids. Je vertelt vaak hoe trots je op ze bent. Zo hebben we ook vandaag weer heerlijke kletspraatjes over van alles en nog wat, maar ze eindigen altijd bij squash. "Ben je iets tegen gekomen in je laatste speel momenten en waar zou je aan willen werken?". Ik geef vervolgens een doel en jij haakt daar zo perfect op in en voegt het toe in de les. Meerdere malen leek je in mijn hoofd te kunnen kijken. : ) En dat is niet zo raar, want zo betrokken was je en je zag je medemens 'echt'. Wij hadden ontzettend veel bewondering voor je. Voor hoe je les gaf en omdat je een prachtig mens was. De schrik was enorm donderdag en heel onwerkelijk. We hadden je immers de hele woensdagochtend gezien. We hebben gelukkig goed met je geknuffeld, maar wat zullen wij die knuffels missen. Liefs van ons en heelveel sterkte voor de familie.

Misschien klopt het toch dat de besten het eerst gaan. Roel was een multitalent. Ik heb Roel leren kennen als een inspirerende squashtrainer en in de jaren dat ik op zondag squashtraining van hem kreeg bleek dat hij ook als schilder, muzikant, kok en vooral als levensgenieter vreugde in ieders leven bracht. Op zondag nog een heerlijke training en op donderdag was je er niet meer. Niet te bevatten.

Voor altijd in onze herinnering, mooie momenten komen er niet meer bij. Bedankt voor de mooie lessen, momenten en warmte.

Zo ken ik je Roel Tolner! Met een tas vol met van alles. Vandaag nemen we afscheid van jou. Hoe moet het nu verder? We zaten middenin de -bijna wekelijkse- trainingen op techniek en de laatste tijd vooral op tactiek. Altijd met een lolletje, op een positieve manier Mr. Positivo! Ik trainde vaak als laatste op een dag en sloten we af met koffie en een goed gesprek. Vlak voordat je plotseling overleed appte je me nog hoe het ging, altijd geïnteresseerd en meelevend. Toen ik van de week op de baan stond, hoorde ik je aanwijzingen en grapjes, hopelijk blijf ik dat nog lang horen! Ik ga je missen Roel! 😟

Lieve Roel, vandaag wordt afscheid van jou genomen, wat nog steeds heel onwerkelijk voelt. Het glas geheven op jouw kleurrijke leven… want je was een kleurrijk en heel bijzonder mens. Een zonnebloem, die boven het maaiveld uit torende. Dank voor de vele uren, jaren in Apeldoorn, waar je mij en vele anderen de liefde voor het spelletje squash hebt laten beleven. Jouw enthousiasme was aanstekelijk en onvergetelijk. Je bent in het harnas gestorven, wat zeker bij je past … alleen helaas veel te vroeg. Ook hier laat je weer een wijze les voor ons achter ‘pluk de dag’! Dikke knuffel & heel veel sterkte voor de familie gewenst.

Al 10 jaar geleden vroeg je mij deze, "onze", foto te bewaren voor de rest van ons levens. Ik moest even zoeken maar heb 'm toch gevonden. In je vrije lesuren trok je mij vroeger altijd de baan op om nog wat skills te oefenen, waarbij de schijnbewegingen tot in perfectie geoefend werden. Dat was rond mijn 15e en heb je zolang gekend en gevoeld als squashpa in m'n leven. Met tussenposes ben je altijd weer in Hillegoms' club teruggekomen om je uiterst motiverende squashlessen te doen en ik kan mij daarom nu nog moeilijk een leven zonder jou voorstellen. Sterkte allemaal, groelie Roel, proost en dikke knuf.

Lieve Roel, gisteren hebben we geproost op je en afscheid genomen bij Meersquash. Zo heel heel af en toe kom je een bijzonder mens tegen in je leven. Jij was zo'n bijzonder iemand. Ruim 2 jaar geleden ontmoette ik je bij de squash toen ik kwam kijken naar mijn vriend die les van je kreeg. Je wist mijn naam al en ik kreeg meteen een knuffel van je. Wat bijzonder! Daarna kwam ik vaak kijken en dit kwam ook zeker omdat jij daar was ;). De gezelligheid, altijd die knuffel en altijd oprecht geïnteresseerd. Ik ben blij dat ik je heb leren kennen. Wat had ik graag nog een avondje met je in een kroeg gezeten. Bedankt voor alles lieve Roel, ik ga je missen! Familie en vrienden, heel veel sterkte gewenst.

Wir vermissen dich jetzt schon. Es war mir eine Ehre dich kennengelernt zuhaben.

Treurig om het heengaan van een mooi mens. Ik wens alle nabestaanden veel sterkte.

Een mooi mens was je en blijf je voor mij. Ondanks dat we elkaar de laatste 10 jaar weinig zagen, toonde je altijd interesse als we elkaar tegen kwamen. Je was de beste squashtrainer die ik heb gehad. Je legde het zo simpel uit....... Ook de gesprekken buiten de baan waren altijd mooi en oprecht. Bijzondere mensen zijn er niet veel, nu eentje minder. Ik wens familie en vrienden veel sterkte toe. Roel, het ga je goed hierboven!