Richard Schaasberg

Niet te bevatten😢. Veel te jong! Gecontroleerd en sterkte voor de familie, vrienden en collega's.

Heel veel sterkte met dit grote verlies!

Daar staan we dan, samen op de foto van klas 6 van de Aldoende. Samen het park onveilig maken met onze crossfietsen en achter elkaar aan zitten. Jij als de bandweer en ik als de politie of als boef. (boef zijn was het gemakkelijkste). Trots op je dat jij van je "brandweer gekte" je werk heb kunnen maken en dat je daar een super kanjer in was. Ik groet je. Familie Schaasberg, veel sterkte met dit ongelofelijke verlies, ik leef met jullie mee en kijk van afstand mee.

Richard kwam bij mij in de klas op de Aldoende. Toen al een brandweerman. Had de pieper altijd bij zich, zelf tijdens de gymles! En was niet meer te houden als hij af ging, de meester liet hem soms maar gaan, want de brandweer dat was toen al zijn passie. Leuk was het om hem regelmatig voorbij te zien komen in nieuwsberichten over brand, wedstrijd, koninklijke onderscheiding enz. Kijk eens wat hij bereikt heeft! Wat hij betekent heeft voor zoveel mensen. Fijn je gekend te hebben Richard. Het is niet te bevatten dat jij, degene die altijd mensen wilde redden, er nu zelf niet meer bent. Ik wens de familie heel veel sterkte toe met dit zware verlies. Ik kijk van afstand mee maandag.

Zou er een brandweerhemel zijn? Waar onze kameraden samen kunnen komen Praten over vroeger en sterke verhalen Galgenhumor simpele gein. Zou dat ook zo in de brandweerhemel zijn? Maar liever hadden wij hem hier. Dit had nog niet gemoeten. De verkeerde die moest boeten. Maar als ik later heen zal gaan Dan zal ik zeker kijken Zal zeggen dat we van hem houden Dat hij niet vergeten is Ik zal het allemaal vertellen Op de dag dat ik de brandweerhemel zal bereiken. Tot later 😢

Beste Cézanne, Nikita en alle nabestaanden. Gecondoleerd met dit onnoemelijk grote verlies. Zo’n goed mooi mens zomaar weg. Ik snap het niet. Veel te jong. Heel erg veel sterkte gewenst om dit een plaatsje te geven. Dat zal heel zwaar worden.

Beste Richard, Ik wist, net als zovelen, niet wat ik hoorde toen ik het bericht over je overlijden kreeg. Nog steeds ben ik er stil van en weet eigenlijk niet wat ik er over moet zeggen. Ik heb je vooral leren kennen in de periode van de verhuizing van onze meldkamer naar Haarlem en die herinner ik mij als een fijne kennismaking. Een vakman in hart en nieren en een duidelijke eigen mening. Daar hou ik van. Ook in de C2000 werkgroep was je de juiste aanvulling vanuit de meldkamer met je expertise. Ik ga je missen kerel, het gaat je goed daarboven.

Net met tranen in mijn ogen naar de afscheidsbijeenkomst zitten kijken. Wat een mooie verhalen zijn er over Richard verteld. Kan ook niet anders wat Richard was ook een geweldige kerel. "Je was een rots in de branding en koerste recht door zee Je trotseerde storm en golven alleen... je had de wind niet mee" Richard je zal gemist worden!

Al vroeg zat brandweerman in jouw bloed. Het is er ingegoten door je vader Ole. Begonnen ben je bij de jeugdbrandweer. Iedere dinsdagavond weer lachen, maar ook serieus brandweerman spelen om eens per jaar naar een jaarlijkse jeugdbrandweerwedstrijden te gaan. Hier is het allemaal begonnen. Jij bent samen met groep doorgestroomd naar de vrijwillige brandweer, wat je met hart en ziel hebt aangepakt. Ik ben geschrokken en heb er geen woorden voor wat er gebeurd is .Richard rust zacht en hoop dat je daar met veel brandweerlieden jullie verhalen kunnen delen. Voor jouw kinderen wens ik heel veel sterkte toe. Ole, Marianne Suzan en Maurice gecondoleerd en wens jullie heel veel sterkte toe. Een grootman is heen gegaan !

Lieve Richard, ik ken jou al 26 jaar via mijn beste vriendin en kwamen elkaar altijd tegen op feestjes en leuke uitjes. We hebben elkaar toevallig 1 keer gezien tijdens een brand in het Zaanse. Werd gelijk een gezellige inzet. Ik zal je altijd in mijn gedachten houden. Zeker hoe lief en behulpzaam je altijd was!!! Het is niet te bevatten dat je zo ineens bent weggerukt van je dochters, je familie, vrienden en collega's. Hopelijk is dit onderstaande gedicht voor jullie ook een troost. Lieverd, ik zal je missen. Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd, de stoet voorbij is, de schuifelende voeten, nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten. En telkens weer zal ik je tegenkomen, we zeggen veel te gauw: het is voorbij. Hij heeft alleen je lichaam weggenomen, niet wie je was en ook niet wat je zei. Ik zal nog altijd grapjes met je maken, we zullen samen door het stille landschap gaan. Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken, raak je mijn hart nog duidelijker aan. – Toon Hermans