René Sekrève

Lieve René, Wat ga ik je ontzettend missen. Zo oneerlijk dat je je plannen nu niet meer kan uitvoeren. Ik ben trots dat jij mijn broer bent en ik hou heel veel van je. Waar je ook mag zijn... rust zacht lieve broer van me. ❤️❤️❤️❤️

Lieve papa, Mijn papa, mama, maatje, rots in de branding, super opa: maar dan ook alle kinderen en een geweldige schoonvader, broer,vriend, collega, buurman. En nog zoveel meer mensen die ik nu even niet opgenoemd heb. Jij was een man waar iedereen op wat voor manier dan ook alleen maar van houden kon. Ik ben zo blij en trots, dat ik jouw dochter was. En nog trotser, omdat ik ben wie jij me gemaakt hebt. En dat is een man met een héél groot warm hart, die altijd in mijn hart zal blijven. Waar je ook heengaat pap, ik hoop zo dat wij elkaar ooit weer kunnen knuffelen.... Bedankt voor het mooie leven wat jij mij en Robin hebt gegeven. En alle liefde die Jorn en onze kinderen van jou hebben mogen ontvangen. Want mijn god, wat was dat veel ! Je bent een vader van goud, waar ik zoveel van houd. Rust zacht lieve papa.... Liefs Bibi

Kwik kwak en kwek nu zonder kwak zal het nooit meer hetzelfde zijn.Wat een geluk dat jij me broer 62 jaar lang bent geweest.❤❤❤

M'n Oom. Als kind op de fiets naar de Sloterweg, om samen spelletjes te doen... Dat je verkleed voor de deur stond met een lampion met Sint-Maarten... Je gevoel voor humor en je aanstekelijke lach... Het enorme meeslepende enthousiasme waarmee je anekdote's kon vertellen.. De geweldige vader die je was voor Bibi en Robin.. De grote zevenmijls- stappen die je kon nemen.. De manier waarop je intens kon meeleven met andermans verdriet.. Bewondering voor hoe je de (te) veel tegenslagen altijd weer te boven kwam. De knuffel en kus die ik steevast bleef krijgen hoe oud ik ook was.. Rust zacht, Oom.

Dit is zo onvoorspelbaar! Niet te geloven, wat zul je ontzettend gemist worden. Wat blijft zijn alle mooie momenten die gekoesterd zullen blijven worden. WatJeroen al schrijft je humor, want wie anders dan jij nam een pony mee het huisje in bij Ponypark slagharen en wat hebben we een herrie gemaakt met deksels en pannen. Om zomaar iets te noemen. René rust zacht en ik weet dat de kinderen de kracht om door te gaan van jou hebben meegekregen. Er zal veel over je gesproken worden en dat is goed, zo blijf je in ieders leven voortbestaan. Liefs, Ria

Dag lieve René Je was m'n echte vriend. In tijden van vreugde en verdriet stond je altijd voor mij klaar. Mijn kinderen waren ook een beetje jouw kinderen, ze waren gek op je en jij op hun. We hebben in die 36 jaar veel meegemaakt en hielden veel van elkaar. Dag lieve vriend

dag lieve Renee Ontzet en vol verbijstering kwam ik er via fb achter dat je gestorven was. Gewoon weggegaan.......tranen rollen over mijn wangen. Ik zie je voor me, met Bibi en Robin, ineens was je de belangrijkste in hun leven, vader en moeder tegelijk. Je deed het met verve. Ik bewonderde je daar enorm om. Dag lieve René, dag. Ton en Anneke Sol

Zoeken naar wat is geweest.. en nooit meer zal zijn Is terugkijken met een glimlach Vooral in de tijd van het Schinkeltje maar ook daarna.. Dag lieve ouwe vriend Rust zacht! Hans en Gerda

Papa, ik mis jou nu al. Ik kan het nog steeds niet beseffen. Nu niet, nooit niet. Veels te vroeg ben jij heen gegaan met nog zoveel plannen en dromen die je had. Het had helaas niet zo mogen zijn deze nog te beleven. Ik ben zo blij dat ik gisteren nog een momentje had met jou waarin ik je nog dingen kon zeggen die ik je nooit heb gezegd en met je heb gedeeld. Dat doet me goed. Voor mij blijf je altijd in me voortbestaan. Je bent en blijft voor altijd bij me. Ik had me geen betere vader kunnen wensen. Ik hoop dat je nu je rust vind! 😞 Je bent de beste! Ik hou van jou! Liefs Robin

Lieve Rene, Vergeten wordt je nooit, vorig jaar zag ik je weer na lange tijd, door de scheiding heb ik jou ook moeten missen, en nu voor altijd. Bibi en Robin heel veel sterkte, met het verlies van deze onmetelijke lieve man, die voor iedereen klaar stond. Lieve Rene rust in vrede

René is echt de leukste, liefste en meest sociale werkgever die ik ooit heb gehad en ook never nooit meer zal krijgen. Ik weet als de dag van gister hoe mijn “sollicitatiegesprek” ging. De belangrijkste vraag die mij gesteld was is; “hoe snij je een tomaat?” Eh, mijn antwoord, “met een mes!” Ja, zeg René, met wat voor mes? (Ik) Met een kartelmes of een vlijmscherp mes. Wat een rare vragen dacht ik nog. René had voor dat ik solliciteerde een meisje aangenomen die vroeg aan René met welke mes zij een tomaat moest snijden. Het antwoord aan haar van René was, dan kan mij niet schelen, als er maar plakjes uitkomen! Door deze vraag ben ik ruim 20 jaar geleden aangenomen in koffiehuis “De Schinkel” Wat hebben we daar een hoop meegemaakt. We hebben zo hard gewerkt, veel gelachen en gehuild en lief en leed met elkaar gedeeld. René stopte met de Schinkel en het koffiehuis werd overgenomen... taxiclubhuis! Het personeel werd overgenomen. Ik heb het nog even geprobeerd bij de nieuwe eigenaars maar nee, de sfeer die er was met René die was weg en het koffiehuis is nooit meer geworden wat het was. Lieve te gekke altijd goed gehumeurde René, nadat wij elkaar een tijd uit het ook waren verloren, hadden we jaren geleden weer even contact. Helaas, echt helaas is het contact niet gebleven. Ik ben desondanks blij dat jij een deel van herinneringen mag zijn. Ik wens Bibi, Robin maar ook de kleinkinderen en de rest Van de familie veel sterkte toe om die onverwachte verlies te kunnen dragen! Elly

Rust in vrede Rene..

René, de knappe, charmante vader van Bibi. Eentje die net zo goed kon ouwehoeren (op z’n Amsterdams gezegd) als zijn dochter en zijn eigen moeder. Maar hij sprak geen onzin, het ging ergens over. Begaan met zijn kinderen en kleinkinderen. En altijd een vriendelijke lach op zijn gezicht. Zo herinner ik mij jou René, waarom moest je al gaan? Je zal heel erg gemist worden. Boven zal je wellicht de rol op je nemen van beschermengel van degenen die je liefhebt, daar geloof ik heilig in. Maar triest blijft het dat iedereen je nu al zal moeten missen. A Dios René 🙏🏻 Liefs Frank en Margit

Mijn herinneringen aan mijn lieve vriend. Ik vond het altijd fijn om even bij je langs te gaan, even bij praten over van alles en nog wat. Wat mij altijd zal bijblijven,is je enorme hulpvaardigheid voor iedereen. Of het nu de buren was , je broers, bij je dochter Bibi en Jorn waar je foto's van stuurde van hun tuinverlichting. Je hebt hier laten zien, dat je een perfectionist was en je deed het met liefde. Je vond het heel erg dat je de kids tijdens de corona, niet even kon knuffelen. Dan ging je maar even tv kijken, naar het filmpje van Daxx. En ook blij dat ze buiten voor het raam , naar je kwamen zwaaien vanwege de Corona. Je was ook zo trots op Robin , met zijn opdracht om diverse gebouwen in het licht te zetten. We hebben vaak gelachen, maar ik heb ook het verdriet in je opgen gezien en je zorgen die je had over die rechtszaak. Maar wat had je dan weer steun aan je broer Ruud en Martin. Je zal altijd in mijn gedachten blijven, als een échte vriend. Ik ga je vreselijk missen!! Jan Tichelaar

René was voor mij altijd een lieverd. Ik vroeg aan Kees of hij nog een leuke herinnering had... Die had hij zeker. René was altijd een hele vrolijke jongen en later een vrolijke tiener. Toen hij 18 werd, wilde hij graag auto leren rijden. Wat er gebeurde... Ik had de oude lelijke eend van Anneke overgenomen. Toen we met elkaar eens weg gingen, wilde zij graag weer eens in die lelijke eend rijden. Ik vond het prima. Anneke moest plotseling remmen voor een auto die af wilde slaan. De vrouw die achter ons reed, gleed van haar rempedaal en botste tegen mijn eendje aan. De deuk viel best wel mee, maar de schade was groter dan de auto waard was, dus werd hij Total-los verklaard. Ik mocht het "wrak" houden en kreeg een bedrag van de verzekering toe. Ik besloot de eend te verkopen. René had nog wel geen rijbewijs, maar hij kocht toch mijn eendje. Deze mocht zolang op het erf van Kaspers aan de Osdorperweg staan. René kwam vaak. Startte de auto en liet hem dan warm draaien. Rijden deed hij niet, want hij had nog geen rijbewijs. An en Kees hoorden hem. "Daar heb je René weer. Deze situatie duurde erg lang, want hij zakte steeds weer voor zijn rijbewijs.... Ik vroeg ook aan mijn oudste dochter Saskia of zij nog een mooie herinnering aan haar ome René had. Zij wist mij het volgende te vertellen. Het was lang geleden. René woonde boven de garage aan de Osdorperweg met zijn 2 kinderen. Wij (Ben, de kinderen en ik) waren daar op bezoek. Hij was het lange haar van Bibi aan het borstelen. Hij vertelde Saskia hoe dat moest. Eerst de onderkant en dan, langzaam de laag erboven en zo tot alle haren gedaan waren. Saskia ziet hem nog steeds voor zich, borstelend. De manier waarop hij dat deed. Hij deed het met zoveel liefde voor Bibi. Sas vond dat zo bijzonder, dat ze het nu nog weet. Die liefde voor zijn kinderen en later zijn kleinkinderen was heel mooi en bleef bestaan tot zijn einde. Zijn lichaam is niet meer, maar zijn liefde blijft altijd in hun hart.