Herinneringen aan Niko Vonk datum: zondag 30 augustus 2020 Het is Niko met een K! Dat was het eerste waar ik aan moest wennen toen onze dochters op de IJwegschool zaten. Dat kwam goed! Zo goed, dat ik Nico’s met een C vaak een K gunde. Onze eerste ontmoeting met Niko was tijdens een rondleiding op de IJwegschool in 1990. Het was de laatste schoolweek en wij kwamen dan ook met een speciale reden de IJwegschool bezoeken. We hadden problemen met de twee verschillende locaties van de Montessorischool, waar onze dochters van 6 en 4 jaar geplaatst waren voor het volgende schoolschool. Op advies van een vriend spraken wij een rondleiding af op de IJwegschool. De kinderen van deze vriend zaten ook op de IJwegschool en zijn beste vriend was daar onderwijzer. Allemaal heel vertrouwd. Niko nam alle tijd voor ons en de school zag er nog netjes uit ondanks het feit dat het de laatste schoolweek was. De kinderen waren welkom na de vakantie. Het probleem was opgelost. We namen keurig afscheid van de Montessorischool. Een fantastische keus. Hier gold echt :’Elk nadeel heeft een voordeel!’ Michelle en Daniëlle werden heel goed opgevangen op hun eerste schooldag. Ze waren meteen gewend aan hun nieuwe school. Werden meteen uitgenodigd voor een feestje. Pas na bijna een jaar op de IJwegschool te hebben gezeten, kwam tijdens een tien-minutengesprek ter sprake dat Daniëlle wat moeite had met termen als gisteren en eergisteren. Wat bleek, papa Pim had zich vergist met haar geboortejaar. Ze was al vrij groot, dus het viel in het begin niet op. Ze werd dus op 1 maart 5 jaar en niet 6 jaar oud. Daar kon Niko heel erg om lachen. Als gezin genoten wij van de gezellige IJwegschool. De weeksluitingen, de familiefietstochten en de daarbij behorende vossenjachten. Afscheidsavonden met toneel en muziek die door de kinderen en leerkrachten zelf werden geschreven en bedacht. Op een dag zei Niko: “Kijk eens even bij de gevonden voorwerpen, daar ligt het een en ander van de dames Slegers!” Wat een lol had ik, toen bleek dat er ook van alles lag van de jongeheren Vonk. Ik werkte inmiddels op de Samenwerkingsschool in Hoofddorp en niet meer in Haarlem, was zwanger en dat verliep dramatisch. Thomas was niet gezond en overleed. Niko was de eerste van buiten de familie, die mij kwam opzoeken met bloemen, toen ik thuis was uit het ziekenhuis. Dat vond ik heel fijn. Al snel mocht ik reintegreren op de IJwegschool. Werd goed opgevangen door Niko en team en onze kinderen moesten er wel aan wennen dat ik juf werd bij hen op school. Met meester Joost (helaas ook overleden) bereidde ik zelfs een poppenkastvoorstelling voor in het kader van de Kinderboekenweek. Het lied ‘Deze dromen zijn bedrog’ hoorde hier ook bij. Het thema van de Kinderboekenweek was waarschijnlijk ‘dromen’. Allemaal therapeutisch. Het werkte voor mijn herstel. Ik was weer in staat om voor een groep te staan. Had op een gegeven moment een lieve maar moeilijk te hanteren jongen in de klas. Zodra ik iemand naar Niko stuurde met een bus rode verf, schoot Niko mij snel te hulp. Er was slechts één computer op school en deze ging om 17.00 uur in de kluis. Niko heeft een paar pogingen gedaan om mij te leren werken op de computer. Soms drukte ik iets in, waardoor het hele beeld zwart werd. Daar heeft hij me mee geplaagd, maar het is met het werken op de computer toch goedgekomen. Met dank aan Niko! Een functioneringsgesprek met Niko kan ik mij nog goed herinneren. Niko deed in die periode de schoolleidersopleiding (ESAN) en gaf opvallend meer complimenten dan voor de opleiding (Herken ik zelf uit de tijd dat ik ooit ook deze opleiding deed). Wat hij ook toepaste tijdens ons gesprek was Luisteren-Samenvatten-Doorvragen LSD-en. Ik kende deze manier en werd bloednerveus van Niko, doordat hij fanatiek zat te LSD-en en daar hoorde ook ‘hummen’ bij. Toen heb ik gezegd dat ik dat niet prettig vond. We zijn geloof ik lachend gewoon verder gaan praten. Dan de kerstvoorstellingen door het team. Geen ouders erbij! De deuren werden vastgezet met bezems. Er kon niemand naar binnen. Anita schminkte ons. Niko zelfs een keer als punker. Terug naar de leuke dingen op school! De fantastisch kampweken in Santpoort die voor kinderen, team en ouders een groot feest waren. Nooit meer heb ik als leerkracht of ouder zulke leuke kampweken meegemaakt. Dat geldt ook voor Pim. Die heeft nog een keer met Freek samen tijdens een Bonte Avond een beschaafde striptease gedaan. De jubileumvieringen met cabaret. Heel veel betrokken ouders en grote feesten. Geweldig! Wat een leuke herinneringen! Niko heeft mij ooit nog helpen herinneren bij mijn afscheid van de IJwegschool, hoe ik het druk had gehad met ons circusproject met Circus Jopie. Dat was inderdaad een hele klus. Ook dat was een happening met JOPIE! Onze kinderen gingen van school en ik vertrok als vervangend directeur naar Samenspel in Nieuw-Vennep. Het afscheid op de IJwegschool was prachtig. Marleen (helaas ook overleden) had een heel mooi afscheidslied gemaakt. Ik had moeite de school als moeder en leerkracht ‘los te laten’. Niko werd nu mijn collega. We reden ook een keer samen met nog een paar collega’s naar een Studietweedaagse. Wat mij is bijgebleven was de sluiproute van Niko. Heel vaak belde ik Niko om raad. Als het nodig was kwam hij bij mij op school Niko ging bij collega’s kijken op de scholen naar de studenten van de PABO’s. Dat was altijd gezellig. Al jaren hing er een pasfoto van Niko in mijn kamertje. Tussen mijn familieleden in. Dat vond ik leuk! Ook kwam Niko een paar jaar geleden de Competentie Thermometer afnemen bij een aantal collega’s op Bikube. Dat waren spannende momenten voor meerdere partijen. Ooit zaten wij als directeuren samen in een intervisiegroep. Dat was altijd gezellig en zinvol en zonder regels op een A4. In een restaurant of bij één van de collega’s thuis. Wat ik toch ook even wil noemen is dat ik jaren geleden onder de indruk was van Niko’s fietstochten. Een paar jaar geleden ging Niko met Anita heel Europa door op de fiets. Niko stopte met werken en er was een Afscheidsfeest voor hem georganiseerd. Dat was even schrikken voor hem, want hij wist er echt niets van. Een heel gezellig feest met veel belangstellenden. Om bezig te blijven had hij nog wat taken op het bestuurskantoor. Nog niet lang geleden gaf Niko mij adviezen over het financiële plaatje in verband met mijn vervroegde pensionering. Hij bleef mijn adviseur. Niko stopte helemaal met zijn werkzaamheden voor SOPOH en verveelde zich niet. Opa en oma zijn is leuk en daar moet je ook tijd voor vrijmaken. Helaas werd Niko weer ziek. Een paar jaar geleden werd hij ook ziek en herstelde weer. Hij heeft van alles geprobeerd om te herstellen. Het leek erop dat de ziekte met hem in gevecht blijft. Dankzij een inzamelingsactie onder vrienden en collega’s hebben Niko en Anita met hun familie kortgeleden nog een fantastisch weekend gehad. Bedankt Niko, voor al die mooie momenten die mijn gezin en ik met jou hebben meegemaakt. Dat zullen altijd mooie herinneringen blijven. Anita en familie, veel sterkte toegewenst voor de komende tijd en in de toekomst. We weten zeker dat jullie er met elkaar een mooi afscheid van zullen maken. Rust zacht, lieve Niko!

Niko Vonk
31 januari 1952 - 29 augustus 2020
Laat een condoleance achter
Een woord, een herinnering, een gedachte — alles is welkom.
Nico, jij blijft de mentor van mijn in de Sinterklaas tijd voor het eerst ontmoet bij DWR en later ook in de winkel, en wat we nu zijn een stichting, en ik kan me nog een moment herinneren dat we even gek deden, (zie foto) wij van stichting Zaans Events herdenken Nico Vonk als een zeer warme persoonlijkheid,
Niko, jij hebt mij zo geinspireerd. Jij hebt de wereld een beetje mooier gemaakt. Jij, samen met Anita, jullie samen; jullie uitstraling, energie, liefde,..mijn hart werd overstelpt met liefde. Voor altijd in mijn ♡ lieve Niko. Lieve Anita, Niko leeft in jou voort.. ♡ weet dat je altijd welkom bent..Lieverd, hele dikke knuff, Hanneke
Lieve Familie, Degene van wie we houden heeft zoiets moois achtergelaten.... Een hart vol liefde,mooie dromen, een rijk leven en een schat aan kostbare herinneringen. Koester deze.....♥️ Wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht toe in deze moeilijke tijd. Liefs Jorn, Bibi en de kinderen
Lieve Anita en familie Op de IJwegschool heb ik Niko leren kennen als directeur van de school. Bovenal was hij echter een mentor voor mij die mij voorzag van zeer positieve feedback met een flinke dosis humor. Ik heb veel aan hem te danken en de meerdaagse schoolreizen zijn kostelijke herinneringen. Een positief en sportief mens die ik, zodra ik overgeplaatst was naar een andere school, vaak heb gemist. Dat gemis zal voor jullie in veelvoud een rol spelen nu Niko niet meer in jullie midden is. De vele goede herinneringen die jullie ook in een veelvoud zullen hebben, kunnen een steun zijn. Heel veel sterkte!
Lieve Anita, kinderen en kleinkinderen en overige familie. Wat heb ik een ontzettende fijne herinnering aan Niko. Niko heeft mij geweldig geholpen na een vervelende ervaring op mijn vorige school. Hij vertelde mij bij een gesprek met de gemeente, dat hij mij perse wilde hebben als leerkracht, wat ook gebeurde. Ik heb op de IJwegschool met heel veel plezier gewerkt, dat vooral kwam door de fijne collega’s en de super fijne directeur. Het eerste jaar heb ik samen met Niko een klas gedraaid wat mij een enorme oppepper gaf om in een jenaplan school te werken. Wat hebben we met zijn allen leuke dingen gedaan, bijv, de kerst toneelstukken, de tentenbouwdagen, maar niet als laatste de kinderen een veilige en fijne schooltijd bezorgen. Wat vond ik het jammer, dat je de IJwegschool ging verlaten (wel gelukkig een fijne opvolger nagelaten). We hoorden af en toe wel hoe het met Niko hier en daar ging, zowel door de Sopoh, als door de berichtjes van Anita. Een mooi feest gegeven bij zijn afscheid van het onderwijs. Wat een respect voor de fietstocht naar Rome ! Anita, wij wensen jou en de kinderen veel sterkte voor nu en de komende tijd. Veel liefs van Ria en Cees
Ik heb Niko leren kennen op mijn kennismakingsrondje in de Haarlemmermeer begin jaren 90, toen hij directeur was van de IJwegschool. Hij viel me op als een begripvolle, geduldige man die verder keek dan alleen de eigen school en de eigen functie. Toen er een plek in het bestuur van SOVOH vrijkwam, heb ik hem daarom meteen hiervoor benaderd. En daar heb ik geen spijt van gehad. Niko wist ook in moeilijke situaties zijn kalmte te bewaren, bleef komen met nuttige adviezen en verleende adequate steun daar waar het nodig was. Hij beschikte over veel mensenkennis en schroomde niet om bij ingewikkelde kwesties te vragen en door te vragen totdat de zaken voor iedereen helder waren. Zijn liefde voor onderwijs en zijn hart voor leerlingen waren het kompas waarop hij voer. Als bestuurder en toezichthouder heeft hij het openbaar voortgezet onderwijs in de Haarlemmermeer, maar later ook in Haarlem en de IJmond grote diensten bewezen. Zijn wijsheid, beminnelijkheid en vooral bescheidenheid waren in de vele bestuurlijke bijeenkomsten waaraan hij na zijn gewone werk als directeur deelnam, van een weldadige invloed op het geheel. Ik herinner mij hem als een fijn mens. Het is een groot verlies dat hij er niet meer is. Sophie de Boer Oud-directeur Stichting Openbaar Voortgezet Onderwijs Haarlemmermeer Oud-bestuurder Dunamare Onderwijsgroep
Lieve Anita en familie, Wij hebben Niko vorig jaar leren kennen toen we in Overbos kwamen wonen Niko was altijd in voor een praatje en altijd die lach op zn gezicht. Regelmatig zag ik jullie langs fietsen en altijd zwaaien en een glimlacht... Helaas hebben we jou maar kort gekend. Wensen Anita en familie heel veel kracht en sterkte toe! Rust zacht lieve aardige buurman Liefs Joop en Margot
Voor Niko: Tijdens de vele Schagchel-events zocht ik jou altijd als eerste op. Op een van de supergezellige straatdiners zat ik naast je en deelde mijn stille, prille gedachte om misschien het lerarenvak in te gaan. Ik vroeg jouw mening en die kreeg ik: "Menno, ik zou jou nooit aannemen". Deze ene zin zegt voor mij alles waarom ik je zo waardeer en respecteer (moet ik nu in de verleden tijd typen? - Nee, dat kan en doe ik niet). Je bent direct, helder en goudeerlijk. Je bent niet bang om mensen de waarheid te zeggen maar doet dit vanuit wijsheid en een immens groot en goed hart. En ... humor, humor, humor. Wat hebben we gelachen toen je me jouw mening uitlegde. Wat hebben we vaak gelachen over zoveel dingen. Niko, ik ben heel dankbaar dat ik je heb gekend. Goede reis, vriend en mentor.
Beste Anita en familie, Wij zagen via via de kaart van Niko. In deze tijd natuurlijk geen normale mogelijkheid om in persoon afscheid te komen nemen, maar bij deze namens ons, en ook Roxanne en Ghislaine, gecondoleerd. Wij hebben nog altijd goede herinneringen aan Niko, zijn team van toen, en de Ijwegschool. Hij en zijn school hebben onze beide dochters goed voorbereid op de middelbare school en universiteit. Ik heb niet uitgebreid gezocht in mijn foto collectie van toen, maar bijgesloten toch wat foto's van Niko als 'koning' langs de route van een fiets puzzeltocht, en van jullie trouwen indertijd. Prachtige herinneringen aan een heerlijk mens !
Lieve Anita en familie, Drie weken geleden was ik samen met Jette nog bij jou en Niko op bezoek. Wat is het opeens snel gegaan. En wat is het leven toch oneerlijk. Het was hem zo gegund om nog langer van het leven te mogen genieten. Wat was hij een mooi, enthousiast en positief mens en wat zullen veel mensen hem gaan missen. De liefde die jullie samen hadden is ook echt heel bijzonder, dat vond ik zo mooi om te zien. Ik wens jou, je kinderen en kleinkinderen heel veel succes en sterkte toe voor het gemis dat komen gaat en hoop dat alle mooie herinneringen die jullie hebben van Niko veel troost zullen bieden. Ik geloof erin dat hij over jullie waakt en meekijkt.
Beste familie, Afscheid nemen van een dierbare is altijd zwaar. Steun elkaar en praat over alle herinneringen die jullie samen delen. Zowel de mooie als de minder mooie. Een lach en een traan. Het mag allemaal. Zo houden jullie Niko toch een beetje bij jullie. Heel veel sterkte voor nu en in de toekomst.
Joep en Kayode, beste familie, Veel sterkte met het verlies van jullie vader, opa, echtgenoot. Het kan niet anders dan dat deze mooie man voortleeft in jullie, de fietsfoto lijkt ook een beetje op Joep op de fiets... Veel liefs, Pim en Ineke
Lieve Anita, Daoin & Lesley, Avelon & Sebastiaan Joep, Gijs & Jasmin, Wat een mooie afscheidsdienst was dat, het heeft mij geroerd. Helaas was ik niet in de gelegenheid om ieder van jullie na afloop te condoleren en wil ik dat bij deze alsnog doen. Niko zal altijd in mijn herinnering blijven als een prachtige, lieve en mooie man. Ik ben dankbaar dat ik hem heb mogen leren kennen. Zijn lach zal nooit vergaan! Ik wens jullie allen heel veel sterkte toe in de komende tijd en goede moed om door te kunnen gaan zonder hem. Lieve groet, Lucienne
Lieve Anita en familie, heel veel sterkte met het verlies van zo’n lieve echtgenoot, (schoon)vader en opa.


