Michel de Wit

Zo verdrietig, zo onrechtvaardig, zo onwerkelijk. Van harte gecondoleerd met dit grote verlies. ron van der flier

Wat zijn we geschrokken. Gecondoleerd met dit enorme verlies,we hebben elkaar ook een tijd niet gezien en hoorde het van Lucia. Wat een schok woorden te kort. Heel veel sterkte in deze dagen ook aan kinderen en kleinkinderen. Astrid en Frans

Ik vond deze oude foto van Michel en ik en het laat mijns inziens zien hoe begaan hij was met mensen. Hij was altijd vrolijk, gezellig en stond voor je klaar als dat nodig was. Hoe hij in het leven stond was inspirerend en bewonderenswaardig. Ik ben erg dankbaar voor alle mooie herinneringen die hij mij en onze familie heeft geschonken.

Ik vond deze oude foto van Michel en ik en het laat mijns inziens zien hoe begaan hij was met mensen. Hij was altijd vrolijk, gezellig en stond voor je klaar als dat nodig was. Hoe hij in het leven stond was inspirerend en bewonderenswaardig. Ik ben erg dankbaar voor alle mooie herinneringen die hij mij en onze familie heeft geschonken.

Lieve Teruska, Een klein aangepast gedichtje: "Je zult hem begraven in jou Niet in de aarde, niet in die kist Niet bij de bomen in de ochtendmist Daar is hij niet, hij is veilig bij jou Jij zal twee levens leven, met hem in jou......" Jullie Teruska, Mieke, Paula zullen met hem opstaan en met hem gaan slapen, geen gedachte zonder Michel, geen gevoel zonder zijn liefde. In je hart en in je geest. Ik weet hoe moeilijk dat kan zijn, maar tegelijk ook mooi. Zolang we zijn naam blijven noemen, sterft hij niet in ons hart en leven. Op de crematie van Jenö eindigde hij zijn mooie voordracht voor Jenö met de volgende woorden: "Mulder antiek is 14 min 1, een bed minder beslapen, een bord minder gedekt. " We kunnen voor die 14 min 1 nu 14 min twee schrijven. Maar in gedachten blijven wij de tafel voor 14 dekken. Lieve Michel, ik wil je nooit vergeten. Je schoonzusje die je graag plaagde Marja

Zondagochtend, ergens halverwege januari 2023. Of we zin hadden om even uit te waaien aan het strand, vroeg je telefonisch. Even een frisse neus halen na een week binnen zitten leek ons wel wat en dus zaten we een half uurtje later bij je in de auto op weg naar Parnassia, wandelschoenen en dikke jassen mee, want het weer leek onstuimiger te worden. Bij aankomst waren er nog een paar tandjes bijgezet en raasde er een storm door de duinen alsof het etablissement Parnassia per se binnen een uur tegen de vlakte moest. Vóór ons liep een jong gezin met de kinderen stevig vastgeklemd door de zandstorm richting water. Moest dit een gezellig wandelingetje worden? Onverstoorbaar liep je voorop, de capuchon diep over het hoofd getrokken, en wij vervolgden in je kielzog de tocht langs de brullende branding. Je liep moeiteloos ruim een kilometer tegen de wind in en net toen ik dat meer dan genoeg vond, draaide je om , om weer naar Parnassia te worden teruggeblazen. Zand bevond zich nu overal, vanaf kruin tot sokken, in broekzakken, oren en haren. Nog een laatste klim omhoog tegen de duinhellingen en puf, eindelijk gefinisht. Daarna even in de luwte van het restaurant koffiedrinken met wat erbij. Je had het naar je zin en liet ook nog , ter verhoging van de feestvreugde, een schaal bitterballen aanrukken. Zand op de vloer onder ons en op de zittingen van de stoelen, het maakte niet uit, want de stemming was prima. Toen weer, de storm trotserend, de auto opgezocht. Wat was je blij met je nieuwe SUV. "Speciaal gekocht voor Teruska", liet je je ontvallen. " Wanneer ik er straks niet meer ben, heeft ze tenminste een goede, veilige auto". Daar deed ik toen wat lacherig over, want zeg nou zelf, een vent die zonder om te vallen bij windkracht 10 een ommetje over het strand gaat maken blijft nog wel even. Dat dacht ik dus. Nog bedankt, Michel, voor die geweldige zondag, en voor alle andere fijne herinneringen. Ik ben blij je te hebben gekend. Het ga je goed man. Dick, Sonja en Nathalie

Held Ergens in de jaren '80; Station Sloterdijk. Met de hele familie gingen we op stap en uit eten. Ik weet nog goed dat we in de trein zaten. Er was iets uit een tas verdwenen. Het ging zo snel. Michel baande zich een weg door de coupe. Trein op de noodrem. Veel spanning en een politieagent. Mijn oom. Zo stoer en daadkrachtig zoals hij daar was, maakte indruk. Vele jaren later.. Vader Op de bruiloft van Mieke heeft Michel het nummer Dochters gezongen. Dit hebben we nog met hem gerepeteerd. Hij kwam de oefenruimte nog voorzichtig en bescheiden binnen, maar snel vlogen de grappen heen en weer. Tussen de grappen door repeteerde hij het nummer met veel liefde. Hij wilde het graag goed en mooi uitvoeren. Op de avond zelf, toen het zover was.. Michel begon aan de eerste zin: " Kwart over zeven op zondagmorgen Hoor ik een stem die heel zachtjes aan me vraagt Ben je al wakker pap? Kom je gezellig mee naar beneden? Moet je straks werken of ben je vrij vandaag? En ga je dan even met mij op stap? O, wat gaat de tijd toch snel Gisteren nog zag ik haar voor het eerst Lag ze hier in m’n armen.." In elk woord lag zo veel liefde en toewijding. De tijd is heel snel gegaan, maar wat een onuitwisbare indruk heb je achtergelaten Ome Michel. Dankjewel

Gecondoleerd en heel veel sterkte met het verlies van Michel

Gecondoleerd en heel veel sterkte met dit grote verlies.

Lieve familie, Gecondoleerd, en heel veel sterkte voor de komende moeilijk tijd!

Lieve familie, wij wensen jullie allemaal veel sterkte met dit grote verlies. En heel veel sterkte voor de komende tijd.

Hallo allemaal Misschien klinkt het vreemd wat ik ga zeggen Maar bedankt voor het mooie afscheid Zeker de woorden van Michel deden ons pijn maar gaven ook vrede en rust Weten zeker dat Michel trots op jullie is Zijn laatste ritje met Mik op de kist pfff Knap dat jullie zo sterk zijn gebleven Veel sterkte de komende zeker weten zeer moeilijke tijd. Ron en Marjo

Hallo allemaal Misschien klinkt het vreemd wat ik ga zeggen Maar bedankt voor het mooie afscheid Zeker de woorden van Michel deden ons pijn maar gaven ook vrede en rust Weten zeker dat Michel trots op jullie is Zijn laatste ritje met Mik op de kist pfff Knap dat jullie zo sterk zijn gebleven Veel sterkte de komende zeker weten zeer moeilijke tijd. Ron en Marjo

Lieve Teruska en familie Ik leerde Michel kennen heel lang geleden bij OBK de drumband van Zwanenburg Halfweg Daar was hij ook, en zijn broers Hij was altijd een vrolijke man gezelligheid, en heb hem vaak gezien later in de winkel , altijd een vrolijke lach en een praatje, zo ken ik hem En Teruska mijn oude school vriendin, lange tijd niet meer gezien, maar denk aan je. Heel veel sterkte met het verlies van je maatje je lieve man Hoop dat jullie samen sterk zijn met de hele familie, en elkaar tot steun zijn En blijf denken aan de mooie herinneringen. Dikke knuffel van Hettie😘😘