15 november 1948 - 2 november 2020
Een woord, een herinnering, een gedachte — alles is welkom.
Mariëtte We bewonderen haar voor haar positieve levensinstelling; creativiteit, activiteit, verbindend en accepterend. Ook haar ziekte accepteerde ze positief tot het einde en waardeerde de hulp die Michael en de kinderen en kleinkinderen haar konden geven.
Mariette mijn vriendin, tennismaatje en collega. Samen opgegroeid aan de Kerklaan te Sassenheim. Zij dochter van de Haas Manufacturen en ik dochter van Van Leeuwen bodedienst. Later na ons trouwen en na drie kinderen werden we collega's in de Bernardus. Een mooie tijd. Mariette was 'een fijne collega', oplossingsgericht denken, trouw, zorgzaam en altijd vrolijk. De laatste jaren gingen we een keer per jaar een weekend uit met alle verpleegkundige van de Bernardus. Ook toen haar gezondheid minder werd, kwam ze toch altijd even langs om de oud-collega's te ontmoeten. Ook op de tennisbaan was het lachen, altijd met dat linkse handje, scoren. Met zuurstof aan op de tennisbaan. " Ik zet het zuurstof wel wat hoger", dan kon ze toch nog even meedoen. Daarna gezellig koffie drinken in haar scootmobiel. Ze had altijd een gezellig verhaal, positief en met humor. ik ben zo dankbaar dat ik haar vriendin mocht zijn, en iets voor haar mocht doen tijdens dat lange ziekbed, wat was ze ongelooflijk moedig. Met bewondering en respect wat Michael allemaal, vol liefde, heeft gedaan voor Mariette. We zullen haar zo missen, maar ik gun haar de rust die ze nu heeft.
Mariette Mark en ik herinneren je als een echte creatieve dame. Altijd bereid om mensen te helpen. Je was er graag bij. We zullen je missen.
Farewell Mariette, an Irish Blessing voor jouw "je weet maar nooit" Tot kijk und Tschüss Agnes
Lieve familie, Via deze weg willen wij jullie condoleren. Wat een stoere, lieve en creatieve vrouw, (schoon)moeder en oma hadden jullie (en uiteraard nog steeds in jullie hart). Een een echte doorzetter, ongelooflijk hoelang zij het heeft volgehouden, respect! Wij wensen jullie morgen tijdens de begrafenis en in de toekomst veel sterkte toe. Denken aan jullie! Liefs, Raymond, Jacqueline, Elisa en Jesper
Herinnering aan Mariëtte. Als wij met een verjaardag van Paul of Tineke bij hen kwamen, zagen wij Mariëtte in een kluwen van Hazen-zussen zitten, druk pratend, lachend, gezellig met elkaar. Wat een gemis voor iedereen van de familie. Wij hopen dat de mooie herinneringen aan haar, jullie verdriet mag verzachten. Liefs, Jos en Annelies
Michael, kinderen en kleinkinderen, Gecondoleerd met het verlies van jullie vrouw, (schoon)moeder en oma. Het was 4 oktober 2015, dat we elkaar voor het laatst gezien hebben, toen vertelde Mariëtte aan Irene dat ze ziek was. Dat het zo'n ernstige ziekte was, was ons toen niet duidelijk. Wat moeten dat moeilijke jaren voor jullie geweest zijn. Nu is er dan die leegte, hoe moeilijk moet dat zijn? Wij hebben zojuist de dienst live gevolgd en waren erg onder de indruk. We wensen jullie heel veel sterkte voor de toekomst, liefs van Irene en Sjaak.
Beste Familie, Alhoewel we de deur niet echt bij elkaar plat gelopen hebben, heb ik Mariette zeker leren kennen als een warme, vrolijke en lieve buurvrouw. Hulpvaardig en altijd even tijd voor een praatje. Ik wens jullie veel sterkte toe bij het verwerking van het verlies. Eric van Veelen.
Lieve familie, Vanochtend heb ik de uitvaartdienst livestream gevolgd en daarna was het een hele poos stil in mij. Wat een indrukwekkende plechtigheid en wat fijn dat ik op deze manier toch nog afscheid kon nemen van mijn lieve nicht. Nogmaals heel veel sterkte en alle liefs gewenst, Florien.
Natuurlijk heb ik veel herinneringen aan 'mijn' zus Mariëtte (zoals Monique zo mooi kan zeggen). Een mooie herinnering is uit mijn jeugd. Toen ik 6 jaar was of zo, dan ging ik Mariëtte ophalen met haar fiets, wanneer ze terug kwam lopen van de Don Bosco Mulo. Ik had nog geen eigen fiets en fietste op die van Mariëtte haar tegemoet op het moment dat de school uitging. Ik kon nog niet bij het zadel en fietste staand. Toen ik Mariette tegen kwam, zo een beetje bij de hoek van de Narcissenlaan, deed ze haar loodzware tas achterop de fiets. Al slingerend onder dit zware gewicht reed ik de schooltas alvast naar huis. Mariette was mijn tweede moeder. En voor Michael vind ik dat ik je niet voldoende kan bedanken voor de geweldige zorg voor mijn zus. Mariette het was fijn jou als zus te hebben gehad.
Mijn zus Mijn zus Mariette heeft, toen ik op de lagere school zat en ik een echte skipper voor mijn verjaardag kreeg, daar een hele garderobe voor gebreid, gehaakt, gepunnikt en genaaid. Die ik dan op mijn beurt weer meenam naar school om het vol trots aan de juf te laten zien. Mijn zus Mijn zus Mariette die uit de winkel van Pa mijn eerste Bh’s meenam, omdat zij het tijd vond dat ik ze ging dragen. Ik weet het nog goed. Een met bloemetjes en een met stippen. En voor de kenners onder ons 65AA, Ik heb ze jaren gedragen Mijn zus Mijn zus Mariette die in het bezit was van een oranje Vespa Chow WOUW. Ik moet een jaar of 15 geweest zijn toen ik aan haar vroeg of ik een rondje op haar brommer mocht. Natuurlijk! Ik rij het voertuig het pad af en probeer ondertussen even de gashendel. En foeb daar vliegt hij uit mijn handen zo de hoofdstraat op. Ik er snel achteraan. Raap hem op en spring erop en rij snel de parklaan in. Pff gelukt. Daar komt een politieauto mij tegemoet waaruit schalt : doe je licht aan. Paniek, waar zit dat knopje. Gelukkig snel gevonden. Ik maak mijn rondje af, zet hem terug daar waar ik hem had gevonden. Loop het huis in , waar Mariette vraagt of ik fijn had gereden. Heel fijn en dank je wel. Mijn zus Mijn zus Mariette die in haar functie van verpleegkundige bij ons de verloskundige assisteerde bij de geboorte van onze kinderen. Zo doende hebben wij samen, onder toezicht van mevr. V.D. Dool en onder het wakend oog van vader Roel Claudia op de wereld gezet. Bij die geboorte heeft ook Mariette de navelstreng doorgeknipt. Ik zie het nog voor me. Dat linkerhandje met die rechtshandige schaar en dat taaie spul van een navelstreng. Maar het is gelukt. Mijn zus. Mijn zus Mariette met wie ik jaren heb gebowld bij de oude Tol. Huisvrouwen bowlen. Kinderen naar school wij bowlen. Op donderdagmiddag van 2 tot 3. En wie jarig is trakteert. Meestal op koffie of thee. Maar als Mariette aan de beurt is dan tovert ze een fles witte wijn uit haar bowlingtas met de nodige glaasjes. Die hebben we toen met het team helemaal leeg gelurkt. Wat hebben we toen gelachen. Mijn zus Mijn zus Mariette met wie ik 2of3 jaar heb gebadmintond bij Terwege sport, op dinsdag avond. Waar iemand ons vroeg: zijn jullie een tweeling? Tot op de dag van vandaag vraag ik me af voor wie dat compliment is. Mariette is nl ruim 6 jaar ouder dan ik. Mijn zus Mijn zus Mariette met wie ik samen met Godelieve, Karin, Marion, Eva, Claudia en ons aangenomen kind Ineke een kleiclubje vorm in het atelier van Godelieve. Karin en ik draaien de anderen boetseren. Mariette maakt de mooiste dingen, dames in prachtige jurken en hoofddeksels, ook hazen in verschillende poses en maten. En ze decoreert met haar kleine penseeltje de kunstwerken van Karin. Ook lossen we de scrypto op uit de NRC. Daar waar ik al blij ben met een voorzet of ik zet iemand op het juiste been, schut Mariette de oplossingen uit haar mouw. Maar dan komt de diagnose longfibrose. En dat slaat in als een bom. In eerste instantie gaat Mariette gewoon door op de oude voet. Tot de energie gaat afnemen. Dan besluit ze niet meer te kleien maar decoreert nog wel de kunstwerken van Karin en lost moeiteloos de puzzel op. En dan besluit Mariette haar lidmaatschap op de kleiclub op te zeggen. En dat doet pijn. Heel veel pijn. Mijn zus Mijn zus Mariette is niet meer. Ik bewaar aan haar hele mooie herinneringen, die ik zeker zal koesteren. Ik ga haar missen. Ik weet het zeker. Mijn zus, Mijn zus Mariette op verzoek plaats ik mijn praatje op de begrafenis. Teven wil ik van de gelegenheid gebruik maken om mijn bewondering uit te spreken voor Michael. Hoe hij Mariette heeft verzorgt tot aan het eind. Diepe buiging.
Veel te vroeg overleden. Mariëtte. Ik heb je leren kennen tijdens mijn werk op de Bernardus. Mariëtte als avondhoofd. Altijd rustig, positief en geduldig. Altijd tijd voor een praatje. Op jou kon je bouwen en ook altijd op vertrouwen. Ook na mij mijn vertrek uit Bernardus heb ik je nog een enkele keer gesproken. Wat me bij blijft is dat je altijd belangstelling had voor het persoonlijke. Vragen hoe het met de kinderen gaat enz. Wat een lief mens was jij!!!! Ik wens de familie heel veel sterkte met het verlies van zo'n fijne en lieve vrouw, moeder en oma.
Gecondoleerd met het verlies van Mariette; je vrouw, jullie moeder en schoonmoeder en oma. Ik ken Mariette al vanaf mijn lagere school periode toen ik met Paul bevriend raakte. Wat ik me vooral herinner zijn de verhuizingen, van Bilthoven naar Soest (of andersom) en toen weer naar Sassenheim. Altijd spontaan en vrolijk en nu alleen nog in gedachte.