José Schoneveld – de Groot

Beste Ronald, Bonno en Jelmer. Gecondoleerd met het overlijden van José . Wat een droevig bericht. Ik heb jaren met veel plezier met José gewerkt. Veel gelachen, de verhalen over jullie mooie vakanties in Italië en Oostenrijk, de fotoboeken bewonderd. Wat was ze altijd trots op haar jongens! De tips die ik van José.kreeg om mijn tennisspel te verbeteren..... Ik zal dat allemaal gaan missen maar vooral José zelf, een lieve fijne collega. Wat overblijft zijn de mooie herinneringen die ik nooit zal vergeten. Heel veel sterkte! Liefs René

Lieve Ronald, Bonno en Jelmer, ik heb jose 19 jaar geleden leren kennen toen Jose zwanger was van Bonno. Sinds die tijd deelden we lief en leed als het ging over het opgroeien van onze kinderen met elkaar in de groep met moeders die allen in 2000 zwanger waren. Later de milmo’s genoemd. De milleniummoeders. Tot vandaag aan toe zijn we bijelkaar. Voor ons blijf je voor altijd in ons midden. Op vrijdag 17.00 uur waren we bijelkaar en hebben we geproost op jouw leven. Ik beloof je dat wij ook een beetje moeders zullen zijn voor Bonno en Jelmer en dat we er allemaal zijn voor je mannen als dat nodig mocht zijn in de toekomst. Ik ben trots dat ik je op mijn pad ben tegengekomen. Ronald, Bonno en Jelmer, ik wens jullie alle kracht toe de komende periode. En weet dat jullie voor hulp of steun bij de mileniummoeders terecht kunnen.

"Hetzelfde" Lieve Ronald, Bonno en Jelmer, Al 20 jaar leven we bijna hetzelfde leven. Ruim 20 jaar geleden hebben wij elkaar ontmoet met dezelfde passie voor tennis. Dezelfde tijd onze kinderen gekregen, onze kinderen werden ook vrienden. Jullie passie voor Italië heeft ons aangestoken en ook wij gaan daar al jaren met plezier naar toe. Naar hetzelfde skigebied en dan steevast aan het einde van de dag, even met elkaar die laatste dalafdaling... .......en dan is het 28 juni en niets zal ooit meer hetzelfde zijn.... Onwerkelijk, niet te bevatten en zo oneerlijk. Ronald, Bonno en Jelmer, wij wensen jullie heel veel kracht en liefde toe. Liefs, Koos, Anita, Robin, Mark en Bodine

Het bericht kreeg ik gisteren te horen op onze vakantie in Frankrijk ( nee geen Italië ) Kan het nog steeds niet vatten dat een jonger nichtje van mij is overleden . Toen ik nog in Hillegom woonde kwam ik haar regelmatig tegen , even een babbeltje en we gingen weer onze eigen weg . Zo ontzettend oneerlijk . Ik wens de familie heel veel sterkte de komende tijd . Liefs Karin

Lieve Ronald, Bonno en Jelmer, Als ik aan Jose denk denk ik altijd aan tennis. Wat hebben wij samen ontzettend veel getennist. Competitie, toernooien en op maandagavond vrij spelen. Ik mis je ontzettend naast mij op de tennisbaan, gezellig kletsen op de fiets, in de kantine of op terras. Vaak kletsen over je jongens en man waar je zo super trots op bent. Altijd goede tennis tips als we achter stonden en graag wilde winnen. Zo oneerlijk en onwerkelijk. Ik zal je echt zo ontzettend missen maar zal al de herinneringen aan jou echt nooit vergeten. Heel veel sterkte en kracht Ronald, Bonno, Jelmer en de rest van de familie. Wij denken aan jullie. Léon, Sandra, Robin en Rick

Wat een verlies voor jullie, zo moeilijk. Ik ken José als klein zusje van Carla, waar ik wel eens thuis ben geweest, samen met een vriendin spelen in dat leuke pand met de witte, lage muurtjes aan het Kerkplein. José was een vrolijk klein, blond meisje. Later kwam ik Jose tegen op de tennisbaan en nog later als buurtgenoot. Wat een ongelooflijk verlies van zo'n fijn mens. Heel veel sterkte Ronald, Bonno en Jelmer

Ik ken José van de tennis in Hillegom daar hadden we altijd gezelligheid met elkaar met Ronald Alfred René Julia Koos en Anita en nog te veel om op te noemen Lieve Ronald ik wens jouw en je kinderen heel veel sterkte met het verlies van José. Veel te vroeg 😢 Liefs Kitty

Lieve Ronald en familie, Gecondoleerd met het grote verlies van José wij kennen jullie van jaren geleden van manege Hillegom, heel veel sterkte de komende tijd en wij denken aan jullie.

Wat een schrik. Jose was een collega bij Witteman. Ik herinner me haar als een ontzettend lieve vrouw.

Lieve Ronald en familie, Zo, zullen wij José altijd herinneren. Jullie waren met andere tennisvrienden op ons 35-jarig huwelijksfeest. Via José hebben we nog statafels kunnen lenen! Wij wensen jullie heel veel sterkte met dit grote verlies. Wij denken aan jullie. Liefs van Wim en Caroline

Soms heel soms staat je horloge stil ,draait de aarde niet en slaat je hart over wankel je op je benen en denk je ....shit --dit gebeurde mij vanochtend toen ik je overlijdensbericht las ,Lieve prachtige josè zo'n 40 jaar geleden waren we een "campingstelletje"hand in hand op de camping onder het oog van onze ouders ,ik af en toe naar de kerkstraat in Hillegom vanuit R'dam op de motor .Maar zoals zo vaak verloren we elkaar uit het oog maar je bleef altijd bij mij en een ieder die ik ken van Dell'uva een graag besproken meisje als we bij elkaar waren. Je bent uit mijn jeugd verdwenen maar blijf in mijn herinnering als prachtige josè (in elke betekenis van het woord).Vanaf nu zal de nacht iets minder donker zijn met die nieuwe prachtige ster ,ik dank je immens dat ik een heel klein stukje op je levensweg heb mee mogen liften . met immens verdriet wens ik jouw gezin heel heel veel sterkte in deze onwerkelijke tijd! Vanavond neem ik er èèntje op je .................... Buon viaggio

Lieverd, vandaag de dag voor morgen. De dag dat we officieel afscheid van je gaan nemen. Nog geen week geleden waren we met ons milleniumgroepje bij elkaar met. Jouw foto in ons midden ,Op deze foto, op de plek waar je altijd zo gelukkig was, lachte je ons toe zoals altijd. De waarheid was op dat moment anders. De leegte voelde ik als een donderslag over me heen komen. En kan en wil deze waarheid nog niet als waarheid accepteren. Het is te hard en raakt me diep van binnen. Als ik terugkijk op al die mooie gezellige tijden samen met de meiden al bijna 19 jaar lang. Wat hebben we gelachen en mooie momenten gedeeld. Ook als we niet met de meiden waren kon jij mij net even dat steuntje geven of een verhelderende blik op waar ik mee zat. We deelde onze zorgen en onze mooie verhalen. We hebben ook veel gesprekken gehad over het verschrikkelijke nieuws wat je 2 jaar geleden kreeg. Wat een ongeloof. Ik werd altijd zo blij als je weer positief nieuws kreeg... dan straalde je weer. De afgelopen tijd was heel intensief. De ziekte nam steeds meer van je weg. Ondanks dat dit met je gebeurde bleef je voor mij altijd dezelfde Jose. De Jose altijd lief en zorgzaam vrolijk, gekkigheid maken. Het was voor mij een geschenk dat ik voor je mocht zorgen en voor je mocht koken. Ondanks alle zorgen hebben we er een mooie tijd van gemaakt. Dapper en zo lief dat jullie mij toelieten en al jullie vertrouwen gaven. Lief en leed werd gedeeld. Het positieve uit de dag gehaald. Je wist mij altijd weer aan het lachen te maken. Jouw lach was voor mij goud waard. Hoopte altijd weer een mooi moment voor je te creëren in deze onmenselijke zware tijd. Jij zorgde ook voor mij. Hoe mooi hoe je mijn handen nog verwarmde woensdag en dat je nog zo genoot van ons koffietje samen met 4 klonten suiker en een witte bonbon van Pierre. Een band waar een blik vaak genoeg was om mij te vertellen wat je voelde of wilde vertellen. In deze onmenselijke zware tijd heb ik ook zoveel liefde gezien van al je familie en vrienden. De liefde tussen jou en Ronald is met geen pen te beschrijven. Je vertelde mij hoe ontzettend liefdevol hij jou verzorgde en hoeveel je van hem houdt. Ik heb dat ook gezien en wist altijd dat je niet in betere handen kon zijn dan die van Ronald.. Dat raakt me enorm Jose . Twee zulke lieve schatten horen gewoon bij elkaar te blijven . Het leven is soms niet eerlijk en we kunnen het niet verklaren. We moeten hier mee leren leven. Hoe moeilijk ook. Ik weet zeker dat je ergens bent maar niet weg. Bij ons blijf je altijd dichtbij. Zoals je zei bij ons afscheid .. tot ziens .. ... maar niet te snel.... tot dan blijf je een stukje bij mij... en mocht Ronald Bonno of Jelmer ons nodig hebben zijn we er hoe dan ook. Lieve Ronald, Bonno, Jelmer, familie en vrienden. Wij wensen jullie ontzettend veel sterkte en kracht toe om dit verlies te dragen. Liefs, Mark en Linda

I was adoring at your I was adoring at your picture last wednesday, tears rolled uit my cheeks. In panic, i ran towards the door, just to breathe! Surprisingly, a beautiful butterfly flew besides me & led me inside the house. My eyes just kept on looking this beautiful creature, how she spread her wings, so free..! Wondering... José is dat you? Telling me, “i am okay!” I was at paused. Amazed. I felt the comfort. My heart beats calmly & then, she flewed away! In my mind, “Please, don’t go yet! I need your company!” Realizing, i know..you’re at peace now! You found the guiding light! Thank you for coming-by! Thankful, grateful & blessed for the warmth friendship you’ve given me together with the Milmo’s. In our hearts & mind, your memories will linger on. You’ll be missed! Here’s to your new journey! Rest in peace, my dear José. Our deepest & most sincerest condolences Ronald, Bonno, Jelmer & family. Eileen Ger, Alex & Cindy

Onze kinderen gingen naar dezelfde oppas. Ik weet nog goed dat onze Jelmer geboren was in februari 2002 en dat het kaartje bij Caroline hing. Jij hoogzwanger, zag het hangen. Wat nu , de naam nog veranderen of gewoon 2 Jelmers. Nu werken beide jongens bij de Plus.Je kwam bij mij voor de controles tijdens je zwangerschap. Wat een lief, warm en hartelijk bijzonder mens ! Een groot verlies! Veel sterkte!

Lieve Bonno, lieve Jelmer, Gecondoleerd met het overlijden van jullie lieve moeder. Ik wens jullie veel kracht en sterkte voor nu en voor de toekomst. Ook voor jullie vader en verdere familie heel veel sterkte. Lara A. Nowak

Ronald, de kinderen en familie gecondoleerd en heel veel sterkte gewenst in deze intens verdrietige dagen en veel kracht voor de toekomst.

Onze laatste groet

Lieve, lieve José Daar staan we dan met zijn allen. Aan de zijlijn. Ontredderd. Want we hebben weer verloren. Maar dit keer, voor het echie. Dik tien jaar geleden leerden we jou kennen. Een aantal moeders had besloten om - in navolging van haar kroost - zelf ook een balletje te gaan trappen. Want...hoe moeilijk kon dat zijn? De stramme mama's waren geboren. Je was al snel van de partij. De donderdagavond werd onze heilige avond. Naast een sportieve uitbarsting, niet gehinderd door enige vorm van techniek of inzicht, ook avonden vol gezelligheid, dikke lol en goede gesprekken. Menigmaal duurde de 3e helft net iets langer dan gepland. Tijdens deze avonden leerden we de echte "José" steeds beter kennen. Een warm en vrolijk mens. Een echte vriendin. Altijd betrokken en oprecht geïnteresseerd. Feilloos voelde je aan, wie een steuntje in de rug nodig had. Als jij vroeg “hoe is het met je?”, dan was dat geen beleefdheidsvraag. Met een simpel “goed” nam je geen genoegen. En wij, wij voelden ons veilig bij jou. Om te vertellen. Omdat je nooit een oordeel had. Onze zorgen, werden vaak ook jouw zorgen. Dat was niet altijd even gemakkelijk voor je. Maar gelukkig vierde je onze blijdschap ook steevast in volle glorie mee. Omgekeerd liet jij ons ook zien, wat jou bezighield. Je onuitputtelijke enthousiasme voor - altijd weer - dat Gardameer. Je behaalde successen op het tennisveld. Je zoektocht, na het verlies van je baan bij Witteman. En later, je enthousiasme voor het werk bij de kippenboer. Dierbare momenten met familie en vrienden. We hoorden het allemaal voorbij komen. Maar bovenal de verhalen over je gezin. Ronald, Bonno en Jelmer. Dat was waar het voor jou om draaide. Waarvan je genoot. En waarbij je thuis was. Dat gevoel van thuis zijn, vormde ook een drempel om je spontaan aan te melden voor ons stramme mama weekend. Een heel weekend van huis - ruimte nemen voor jezelf - dat was toch ff een dingetje.... Het eerste jaar heeft het ons heel wat moeite gekost om je over te halen om toch maar mee te gaan. Maar wij mochten vervolgens ook ervaren, dat jij een nieuw stukje José leerde kennen. Want de jaren erna hoefden we je niet meer over te halen. Integendeel. De remmen gingen los. Wat hebben we een lol gehad. Met - en om - jou! Dansen op de bar. De dj van de skihut bewerken. Stagediven. Midden in de nacht voetballen voor de markthallen in Rotterdam. Naar de kloten zijn tijden het klootschieten op Texel. Het verschil ontdekken tussen een griepje en een kater. Jij hebt het allemaal ervaren. En het staat op ons netvlies gebrand. Voetballen doen we niet meer. De stramme mama’s zijn uitgebald. Er is een hechte vriendschap overgebleven. Maar het zal anders worden zonder jou. Lieve Jose, Het dondert en het bliksemt. In onze hoofden. In onze harten. Wat een uitdaging om de juiste koers te varen. De herinneringen aan jou houden ons op de been. Namens alle mama’s, dank je wel daarvoor.

Hoi Ronald, wat een onvoorstelbaar triest bericht. Van harte gecondoleerd. De foto komt eigenlijk precies overeen met hoe wij haar zullen herinneren. Gezellig, relaxed, vriendelijk, maar vooral een lief mens. En uiteraard heel sportief. Heel heel veel sterkte!

Via mijn ouders, die het afscheidsbericht in de krant hebben gelezen, kreeg ik afgelopen zondag het intens verdrietige bericht dat José is overleden. Ik ben een groot deel (van mijn jeugd en tienerjaren) samen met José opgegroeid in de Kerkstraat in Hillegom. Ik weet niet meer op welk nummer zij woonde maar ik kan me haar ouderlijk huis nog heel goed herinneren. Vele uren hebben wij samen spelend doorgebracht, bij haar thuis, bij mij thuis maar ook buiten waren wij veel te vinden. Na de lagere school zijn we allebei naar de Bernardus mavo gegaan; we hebben deels bij elkaar in de klas gezeten en ik weet nog goed dat we op dinsdag na het laatste uur altijd bij mij thuis gingen lunchen en op donderdag bij José; we maakten dan “ smurrie” zoals wij dat noemden voor op brood. Elk jaar ging Jose 3 weken met haar familie naar het Gardameer op vakantie; ik kreeg steevast in de lagere school periode een handgeschreven brief van haar in de brievenbus omdat ik haar dan 3 weken niet zou zien en zou missen. Ik heb deze brieven vast nog ergens liggen. Haar liefde voor het Gardameer is ze nooit meer kwijtgeraakt. Ik ben lang geleden voor de liefde vertrokken uit Hillegom en woon inmiddels al langer in Leiden dan dat ik in Hillegom heb gewoond. Zoals het vaak gaat is ook ons contact door de jaren heen verwaterd. Ik heb haar ongeveer 2 jaar geleden nog kort gesproken bij de poelier waar ze werkte…..ze was nog een spat veranderd. Nog altijd even mooi, goedlachs en spontaan. Het bleek dat we allebei 2 zonen hebben gekregen en ik zag de trots in haar ogen toen zij over hun sprak. Wat een gemis voor haar gezin dat zij er nu niet meer is…. ….Ik heb het bericht niet op tijd gekregen anders had ik zeker naar haar afscheid gekomen. Een mooi en fijn mens is er niet meer… Ik wens haar man, kinderen en de rest van de familie alle sterkte en kracht toe. Hetty de Haan-Evers

Omdat de vader van José een neef van mijn vader was zijn wij ook een paar maal samen op vakantie naar Italië geweest. Zo heb ik José beter leren kennen. Daarna zijn we elkaar uit het oog verloren totdat ik, na bezoekjes aan mijn moeder in Bloemswaard, regelmatig bij de poelier kwam en zo José weer sprak. Wat een groot verlies. Ik wens alle familie veel sterkte de komende tijd.

Hi Ronald, Bonno en Jelmer. Gecondoleerd met het toch nog onverwachte overlijden van je lieve vrouw en jullie lieve moeder. Want zo herinner ik mij haar. Een warme vrouw met het hart op de juiste plaats. Een mooi mens en mooie vrouw maar ook een sportieve vrouw. Wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht in deze verdrietige dagen en voor de toekomst. Ernst en Jeannet v.d. Ploeg

Ik wil mijn getuigenis en mijn geluk met jullie allemaal op deze site delen, vorig jaar verliet mijn man me voor een andere vrouw op zijn werkplek en hij verliet mij en mijn 2kids, alles was zo moeilijk voor mij omdat ik zoveel van hem hou, dus ik zag de getuigenissen van Great Mutaba, hij heeft dames geholpen om hun man terug te krijgen, dus ik nam contact met hem op en hij hielp me om een betovering voor mijn man uit te spreken en binnen 2 dagen verliet mijn man de andere vrouw en kwam hij terug naar mij met zoveel liefde en zorgzaamheid. ik zal deze hulp die Grote Mutaba mij en mijn kinderen gaf nooit vergeten. als je hier bent, heb je hulp nodig om je geliefde terug te krijgen, kun je contact met hem opnemen via deze e-mail greatmutaba @ yahoo. com of greatmutaba @ gmail. com) of voeg hem toe op whatsapp +234 805 468 1416 ik ben trots op zijn getuigenis