Jan van der Erve

Lieve Jan We zullen altijd met een mooi gevoel aan jou terugdenken.

Gecondoleerd met het overlijden van Jan, Ik ken Jan niet persoonlijk werk op een ander filiaal van RMC Wil de familie sterkte wensen met dit verlies

Rust zacht lieve Jan Familie heel veel sterkte

Je leefde een leven dat een impact had op iedereen die je tegenkwam. Het doet me verdriet in mijn hart dat je heen bent gegaan, zonder dat we elkaar afscheid hadden kunnen nemen. Je zult voor altijd herinnerd worden als de nuchtere man met een goud hart. Rust zacht beste man en rijdt eindeloos op je mooie motor! Abdellah

Als 'schoonvader' van mijn dochter Lisa heb ik Jan één keer, samen met Ilja, mogen ontmoeten bij mij thuis in Purmerend. Ze kwamen beide Didier brengen die met Lisa hier bleven slapen. We kwamen in gesprek en vonden raakvlakken als oude Amsterdammers die elkaar in de kroeg bij een biertje verhalen vertellen over waar we geweest zijn, wat we hebben meegemaakt met Amsterdam als raakpunt. Jan kwam op mij dan ook over als een ras Amsterdammer; grote bek, stoere verhalen, arrogant en typische humor. Kenmerken waar ik mezelf ook wel in herken. Met spijt heb ik van Lisa aangehoord dat hij ziek was. Lisa was er erg over aangedaan, gevoelig als zij is, natuurlijk ook omdat het de 'surrogaat' vader van haar vriendje was, die zelf zijn echte vader nog niet zo lang geleden heeft verloren. Op deze manier ben ik aangedaan door het emotionele effect op Lisa en Didier. Jan was net zo oud als ik, we zijn beide in 1964 geboren. De betrekkelijkheid van het leven en de realisatie van ziekte en dood, zeker in deze Corona tijden, komt daarom dichterbij. Ik ben blij hem toch nog even te hebben gekend om de oude slogan aan te kunnen heffen 'er is een Amsterdammer doodgegaan' zoals Manke Nelis ooit zong. Ik weet zeker dat Jan dat had geapprecieerd. Voor zijn vrouw, kinderen en andere familie wens ik jullie veel sterkte toe. Marcel

Voorgoed uit ons midden,maar nooit uit ons hart. Ik wens jullie veel sterkte met dit grote verlies....

Mijn lieve Jan, mijn liefdevolle echtgenoot, mijn lekkere vriendje, mijn alles. Ik ben zo trots op het team dat wij samen met de kinderen vormden. In de bijna 12 jaar dat wij van elkaar waren, hebben wij denk ik alle stormen wel voorbij zien komen en we hebben ze allemaal doorstaan. Bij ieder zuchtje wind werd onze relatie sterker en hechter. Jouw te moeten verliezen doet zo intens pijn. Maar ik ben dankbaar voor al de mooie, warme, dierbare, grappige, romantische, liefdevolle herinneringen die wij met elkaar hebben mogen maken. Ik weet dat jij altijd bij mij zal zijn ❤️

Beste Jan rust zacht, Hoorde het op m’n werk tijdens een cursus, je schrikt dan dan even op, kende jou niet persoonlijk maar heb je wel gezien in Noord en zoals RMC collega’s groet je mekaar, en wenst jou een goede reis naar waar je ook naar toe gaat, en wil jou familie heel veel sterkte wensen, mijn condoleances, Ronald Sekan

Lieve Jan, De herinneringen aan jou gaan terug naar mijn jeugd. De zoon van mijn moeders vriendin. Tante Corrie en ome Jan op de prins Hendrikkade boven de abn bank waar jullie als gezin woonde. Waar Ijshockey en muziek jouw grootste hobby's waren. Wij hebben in die tijd veel gezellige uren beleefd met plaatjes draaien en stappen in Amsterdam samen met John. Dus veel uurtjes in onze jeugd doorgebracht. Ik kijk met veel plezier en een glimlach om mijn mond terug naar die goede ouwe tijd. Onze levens nog voor ons en niemand wist wat het leven ons brengen zou. Een Amsterdams jochie met platte humor en lekker cynisch. Maar met zijn hart op de goede plaats. Door mijn verhuizing uit Amsterdam zijn we elkaar uit het oog verloren. Maar via Facebook onderhielden wij onze vriendschappelijke band. Ik was blij om te zien dat je met de liefde van je leven, jouw Ilja, bent getrouwd en dat jullie samen met de kinderen gingen bouwen aan een toekomst. Totdat jij mij precies een jaar geleden liet weten dat je ziek was. Zo'n bericht wil je niet horen. Je was zo dapper en strijdlustig en ik had de hoop dat jij die rot ziekte kon overwinnen. Helaas mocht dat niet zo zijn. Woorden schieten te kort. Ik wil Ilja, de kinderen, Sabine en alle overige familieleden en vrienden heel veel sterkte toewensen in deze zware tijd. En jou Jan wens ik een goede laatste reis. Rust zacht, lieve Jan.

Lieve Jan, Het bericht van jouw overlijden kwam hard aan. Zo appten wij nog over hoe het ging met jou. In onze jongere jaren waren wij van vrijdag tot zondag altijd bij elkaar. Schoolmaatjes en stap broeders. Elk weekend feest in de Discotheken. De grootste lol, samen ijs etend over de Wallen en alle prostitués begroeten. Samen USA Import vinyl elpees en Discosingels kopen bij Boudisque of bij Rhythm Import. Slapshots oefenen op de lege zolderkamer in jullie huis waarbij de puck nog wel eens door het raam ging. Rijden met jouw brommer naar Monnickendan waar ik woonde. Het Indische eten van mijn vader was je gek op. Sambal was je gek op totdat jij die sambal van mijn vader at, dat was iets te veel van het goede. Jouw ouders waren als mijn 2e ouders, jouw zus is ook mijn zus en andersom ook. Vanaf dat wij beiden een vriendin kregen liep alles anders. Wij zagen elkaar minder. Later kwam het contact weer terug en is eigenlijk zo gebleven. Ieder zijn eigen leven, maar wij belden en appte elkaar regelmatig. Tot ik het verschrikkelijke nieuws van Ilja kreeg over jouw overlijden. Pffff, dit doet pijn. Ik wens jou een behouden vaart naar de hemel of zoals wij dat zeggen in het Maleis: Selamat Jalan. Bedankt, dat ik jou vriend mocht zijn. Bedankt voor alle mooie herinneringen. Zal je erg missen en jij zit voor altijd in mijn ❤️. Heel veel sterkte voor Ilja, Sabine, Milou, Bibi, Zoë, Didier en allen die jij dierbaar hebt.

Rust zacht, lieve Jan

De hemel heeft er een ster bij

Lieve Jan, Janneman, Jannie, Mijn lieve (bonus)vader... Ik ken jou al mijn hele leven, en in deze tijd ben jij echt mijn tweede vader geworden. Hoe jij altijd onvoorwaardelijk voor Didier en voor mij klaar stond, ben ik je heel dankbaar voor. Een van mijn meest typische "Jan herinnering" aan jou gaat toch wel over het kopen van mijn autootje. Vaak hebben wij samen beneden aan tafel zitten kijken naar autootjes. We hadden dan allebei onze eigen laptop bij de hand en zaten advertenties te kijken. Waar ik vooral lette op de prijs en niet zo zeer op het merk of model, keek jij voornamelijk naar Honda's "want Honda's zijn the best". Al snel vond jij een heel aantal leuke Hondaatjes, voornamelijk de Honda Jazz was bij jou favoriet. Hier keek jij vooral naar omdat jij altijd vond dat er "alleen Honda's en Kawa's bij jou voor de deur mogen staan". Toch zijn we ook naar een ander autootje wezen kijken, een Hyundai Getz. Dit was echter totaal geen succes en stiekem vond jij dit eigenlijk heel leuk omdat je zo toch weer een beetje je gelijk kreeg dat "Honda's inderdaad the best zijn". Na deze mislukte poging zijn wij een keer naar een Toyota dealer in Almere geweest, waar een mooie lichtblauwe Honda Jazz stond. Deze vond ik stiekem ook wel wat, dus gingen we hierin proefrijden. En natuurlijk was ik gelijk verkocht! Terug bij de dealer hebben we meteen gezegd dat we hem gingen kopen en een week later was het zover, we konden hem ophalen om mee te nemen naar Amsterdam! Ondanks dat jij soms tot het irritante aan toe je Honda obsessie moest doordrukken, had je toch gelijk dat ik inderdaad ook maar een Hondaatje moest kopen. Helemaal geen slechte keuze, want dik twee jaar later heb ik nog iedere dag plezier van mijn lichtblauwe scheurmonster! Lieve Jan, Ik ga je ontzettend erg missen, maar gelukkig heb je nu je rust gevonden. Je hebt papa 2,5 jaar geleden beloofd dat je op ons zou letten en dat heb je tot het allerlaatste moment ook gedaan en ik weet dat je dit ook altijd zal blijven doen vanaf jouw ster. Ik hou van jou. Liefs, Milou

Lieve Jan, wat waren jullie samen een hecht team, zo'n sterke band, een doe-gezin, liefdevol en zo trots op de kinderen. Jan jij was een fijne gozer, rust zacht, waar jij ook bent.🦋⚘

Mijn herinneringen aan Jan zijn uit de jaren negentig waarin we onze gezamenlijke hobby deelde: motorrijden. We trokken in die tijd in een groepje veel samen op en hebben te veel om op te noemen beleefd. Motorclub Switch waar Jan de tourritten organiseerde. Op de motor naar Spanje voor een kampeervakantie. Met een uitstapje naar Andorra: met Jan voorop langs een eindeloos aantal prachtige bochten dwars door de Pyreneeën. Met een overnachting in een Twin Peaks-achtig verlaten dorpje: Martinez. Waar Jan in gesprek raakte met de lokale pannenkoekenverkoper die daar in een kraampje stond (“crêpes” heten die dingen daar). De man bleek in de winter buschauffeur te zijn die Spaanse toeristen naar Amsterdam reed. Hij kende de Amsterdamse straten bijna beter dan Jan. Jan had een talent om met de meest bijzondere mensen een praatje te maken. Later nog een vliegvakantie naar Benidorm in september. Lekker goedkoop, alleen hadden we er niet bij bedacht dat het tussen al die bejaarden lang niet zo gezellig was als in de zomer. Bij Jan thuis met een hele ploeg oud en nieuw vieren. Maar wat bij mij het eerste te binnenschiet als ik aan Jan denk is samen motorraces bezoeken. Niet alleen de enorme publiekstrekkers als de TT en de Superbikes, maar vooral de races om het Nederlands kampioenschap op de stratencircuits waar men toen nog op reed. Waar de coureurs tussen de strobalen door slalomde op hobbelige boeren weggetjes. Waar je als publiek gewoon door de paddock in een modderig weiland kon lopen. Daar kon je kijken hoe de coureurs in een tochtige partytent achter een roestige VW-bus hun motoren prepareerde en een praatje met ze maken. Zo was Jan, hij maakte met iedereen een praatje. Zo had Jan eens in het motorblad gelezen dat er in Hengelo een race was en daar wilde we naar toe. We hadden afgesproken bij het tankstation langs de A1 bij Muiden. Jan kwam, zoals altijd, stipt een half uur te laat aan rijden. Dat was standaard bij Jan. Het was nog in de tijd zonder navigatiesystemen en mobiel internet. Het was zaak dat je zelf er voor zorgde dat je in de buurt van de plaats kwam van de race en dan stonden er meestal wel bordjes met hoe je bij het circuit kwam. We waren dus heel blij dat er bij Amersfoort al “Hengelo” op de borden stond. Daar aangekomen zagen we nergens bordjes richting het circuit. Bij een tankstation hebben we de weg gevraagd. Die dag hebben we geleerd dat er twee plaatsen in Nederland zijn die “Hengelo” heten. Maar Jan raakte niet snel in paniek. Hij heeft in het tankstation even op een wegenkaart gekeken en heeft ons toen langs een prachtige bochtige route langs het Twentekanaal naar de juiste Hengelo gebracht. Het ga je goed Jan, ik hoop dat je ergens daarboven op een ZX6 de meest prachtige bochten van de Melkweg mag rijden.

Via de motorclub in Diemen heb ik Jan leren kennen, en zijn bevriend geraakt na vele toertochten, TT van Assen en ook oud en nieuw vieren op de Nieuwmarkt. De beste roadtrip was naar Spanje/Blades. Kamperen in het uitgaanscentrum. Hilarische gesprekken over niets, samen een onbezorgde tijd met elkaar doorbrengen. Maar het meest blijft mij de constante factor: Jan....zijn droge Amsterdamse humor. Nu ik dit schrijf besef ik mij, dat hij er niet meer is, Ik zal hem missen. ( de foto is genomen op de weg Blanes/Andorra. Jan, Arnhem en ikzelf in zweterige motorzaken )

Lieve Jan, hier de laatste woorden voor en over jou van kotskind. Mijn eerste ervaring met het motorrijden kwam van jou…mee achter op de motor naar de TT…met geknepen billen, want ik moest meehangen in de bocht. De camping was “apart” net als de “wastroggen”, ik geloof dat daar het idee gekomen is om je onderbroek maar een keer om te draaien…en dus die ervaring op de kermis om nooit meer te vergeten…wat hebben we gelachen. Bedankt voor de vakanties in jouw huisje…wat vond ik het geweldig om in dat mooie stukje Amsterdam te slapen met je lieve zus en te luisteren naar jullie muziek. Ik weet dat je er daarboven een gezellige boel van maakt, schud iedereen maar wakker met je muziek en filmanekdotes…dan zeg ik aaaaauwieeee!

Jan ik zal jou herinneren als een fijne collega zal je missen. RIP Jan Sterkte voor familie en vrienden.

Voortaan geen appjes meer van jou met links naar een goed nummer waarvan je wist dat ik die ook leuk zou vinden. Dankjewel voor A Change is Gonna Come van Solomon Burke.

Mis je, vriend https://youtube.com/watch?v=mEu8DrO9PbY&feature=share