Beste broer Jan, Het leven heeft jou veel gebracht. Ik wil een aantal vermeldenswaardige feiten en anekdotes over jouw jeugd in het gezin Starrenburg naar voren brengen. Op 22 januari 1931 werd jij geboren als oudste van negen kinderen, op de Damlaan, tussen enerzijds de ouderlijke woning van jouw vader Aad en de eierveiling van VEUR. Daardoor heb je zeker jouw voorliefde voor eieren vandaan. Want tijdens het eten met alle kinderen en onze ouders aan tafel, was je er regelmatig op uit om de eitjes van jouw zussen of broers te kopen voor een aantal centen. Hele onderhandelingen werden daarover gevoerd. Hoe kreeg je een ei voor de laagste prijs. Die tak van sport sprak je wel aan. Jan had ook als hobby fotografie. Hij had een hele foto ontwikkel uitrusting met vergrootapparaat en verder een klerenkast als doka. Ik vond het wel spannend hoe hij foto’s ontwikkelde. Ons melkhuis bij het huis aan de latere Oostvlietweg, werd omgebouwd tot varkensstal. De biggen braken wel eens uit en vlogen dan onder ijselijk gegil het water in van de koelpet. Of ze braken uit en renden de naastgelegen tuinen in of de dijk op. Loes en Jan werden dan geroepen om ze tegen te houden. Maar Jan snelde eerst naar zijn kamer om z’n fototoestel te halen om de uitbraak vast te leggen. De bieken waren al 2 huizen verder. Maar de foto was gelukt. Jan werd door vader Aad ook ingezet als melkrijder, niet altijd maar toch regelmatig. Onze vrachtauto was een groene Bedford. Vaak ging ik mee om te helpen de bussen keurig op hun plekken te schuiven. Al rijdend bleef ik achterop zitten op de melkbussen. Een keer ging Jan met flinke snelheid linksaf De Noordheylaan in en ik maakte kennis met de tegels van het fietspad. Een paar schrammen en we gingen weer verder. Denk erom niks tegen Pa zeggen. Een ander moment was dat Jan tegemoetkomende fietsers wilde ontwijken op een smalle weg met de melkvrachtwagen. Hij kwam met z’n wiel in de zachte berm en de auto helde over. Enkele bussen vielen in de sloot die snel wit kleurde. Daar was ik zelf niet bij, maar dit stamt uit overlevering. Ook toen Jan naar de Rotterdamse Economische Hogeschool ging om colleges te gaan volgen, moest hij eerst de bussen melk op halen, douchen bij de laatste boer en rijden naar het station Leidschendam-Voorburg aan het Hofplein lijntje, waar zijn vader het stuur overnam. Jan ging met z’n tas nette kleren zich omkleden in het stations toilet en nam de trein naar Rotterdam, naar het college. Een echte werkstudent. Die kon Pa niet missen, dus werd er via de huisarts een denkbeeldige aandoening geregeld, waardoor Jan niet in militaire dienst hoefde. Aan oom Eef had Jan te danken dat hij economie mocht gaan studeren. Die zag talenten in die knaap en hij was een vurig pleitbezorger om Jan te laten studeren. Uiteindelijk kreeg ome Eef mijn vader zover. Het werd een mix tussen meehelpen in het bedrijf en studeren. Verder viel Jan regelmatig in als invaller bij de bridgepartijtjes bij Ome Eef, met mijn vader, de kapelaan of pastoor en het schoolhoofd. Met zijn vriend Han Heid speelde Jan regelmatig bridge. Mijn vader was een kei in bridge en je mocht niks fout doen, maar vooral niet passen. Een andere baan van Jan als werkstudent was portier bij kasteel Oud Wassenaar. Als hij dan na zijn dienst thuis kwam had hij vaak trek in wat te eten bv een gehaktbal. Hij tilde de deksel van de vleespan op en zag vele mooie gehaktballen liggen. Jan stak het gaststel aan, liet het vet smelten. Pikte een bal aan de vork en sneed hem doormidden. Daarna ging de bovenste helft weer terug in de pan en liet hij het vet weer stollen. Er waren nog steeds hetzelfde aantal ballen gehakt in de vleespan. Toen Jan na z’n studie ging werken bij de KLM ging hij verdienen en kon hij een ware rode Puch kopen. Aan schoonmaken had hij een broertje dood. Dus ik nam de klus aan voor 1 gld 50 cent. Prima geregeld. Ik bestede het ook weer uit voor 1 gld en 25 cent en ik had ook een kwartje winst. Jan had oog voor vrouwelijk schoon. Hij kon dansen als de beste en de dans leiden. Met Gerard en zijn oudste zus Bep ging hij ook dansen in Treslong Hillegom. Hij leerde Bep kennen en kreeg verkering. Om haar weer mee te kunnen nemen op een goedkope vliegreis van de KLM naar Athene, met personeelskorting, moesten zij wel getrouwd zijn. Op 2 oktober 1958 was het zover. Een gelukkige omstandigheid. Pa Star was gepassioneerd door muziek. Hij ging met zijn vriend Henk Lelieveld veel naar o.a. opera uitvoeringen. Ook had hij thuis een uitstekende muziekinstallatie met 78 toerenplaten. Tevens werd op de radio met grote stilte naar de muziek van Bel Canto geluisterd. Dus Jan kreeg de liefde voor muziek met de paplepel ingegoten. Hij heeft net als zijn broer Aad een grote passie en kennis over klassieke muziek en orgel opgebouwd. En tevens ook een dijk van een afspeelinstallatie. Muziek had een enorm diep bereik bij Jan als gepassioneerde luisteraar. Wie reist, kan verhalen en die gave had Jan om een verhaal smeuig te brengen met natuurlijk wel wat met enige aandikking of overdrijvng. Maar de toehoorders waren vaak een en al oor. Broer Jan, tot zover jouw Leidschendam’s verleden. Ik wens jou een goede reis met onbekende bestemming. Joop Starrenburg
