Jan Spierenburg

Lieve familie van Jan Spierenburg, voor ons onverwachts deze brief van het overlijden van jullie bijzondere Jan . Zijn lach en leuke humor , een grapje samen met zijn zoons vergeet ik niet . Leuke momenten in de hazenboslaan in Oegstgeest, en wat was hij trots op jullie ...... zijn lieve vrouw , zoons en geliefde en de kleinkinderen. Heel veel sterkte , liefs Astrid en Dirk

I knew Jan as a marvellous colleague and friend at Shell. We first met in August 1978, on a train from London to Sittingbourne. Please accept my condolences and prayers. Love from John M. Overton (Revd), 6, Brown Edge Close, Buxton, Derbyshire, SK17 7AS, VK.

Allereerst van harte gecondoleerd met het verlies van Jan. Als iemand net gestorven is komt hij meteen vooraan in je herinnering. Dat zijn er veel in ons geval en van lang geleden. Ik was net in de kerkenraad als ouderling verbonden. De volgende zondag was gemeentezondag maar de zaterdag ervoor werd ik geacht mee te doen met de voetbal wedstrijd, jongeren tegen de kerkenraad. Kunnen jullie dan allemaal voetballen? Vroeg ik aan een mede ouderling, nee, zei hij maar de jongelui zitten ook niet allemaal op voetbal. En wij hebben Jan. Ik had geen voetbal ervaring maar Jan dacht dat ik als rechts beck niet veel kwaad kon. Als er een bal en je buurt komt schop je die maar naar mij. Dit was de eerste les van Jan. Er zijn helaas geen beelden van maar het was geweldig. Een heel bijzondere herinnering bewaar ik aan de vergadering waarin Jan, als voorzitter van de algemene kerkenraad, een stuk voorlas waarin de bevestiging van het samengaan van de Hervormde Gemeente en de Gereformeerde kerk in Oegstgeest, een fijt was. Dit was iets waar hij heel veel tijd en energie in gestoken had en terecht trots op kon zijn. We waren allemaal onder de indruk en ik was ook trots op Jan. Ja, Nies toen Joop Zijlstra overleden was hebben we heel veel troost wandelingen gemaakt met Loek. Jammer genoeg kan ik dat met jou nu niet. Het is nu helemaal zo naar dat iedereen zo op afstand moet worden gehouden. Maar in gedachten voel ik mij verbonden en wensen jullie veel sterkte in deze verdrietige tijd. Hartelijke groet Margreet. Evenals bij Margreet zijn mijn herinneringen aan Jan ook verbonden met onze kerk. Samen, met anderen, was besturen leerzaam onder zijn leiding. Al vergaderden wij niet altijd in opperste harmonie, dan was Jan een prima voorzitter, die met veel energie, altijd probeerde tot een goed compromis te komen tot opbouw van de gemeente. De laatste keer dat wij elkaar hebben gesproken was tijdens de verjaardag van de Van Doorninck, s. Ook van mij, hartelijk gecondoleerd. Veel sterkte in de komende tijd. Warme groet, Dirk Jan.

Lieve Nieske, beste kinderen en kleinkinderen, Totaal onverwacht hoorden wij het bericht van het overlijden van Jan. Niet te bevatten omdat we elkaar onlangs nog gezien hadden bij de opening van Bartjes Boerderij. Wat gaan we al een lange tijd met elkaar terug op het park. De bouw van jullie woning op de " luxe dubbele kavel" herinneren wij ons nog heel goed. Wat hebben we met elkaar enorm veel ontwikkelingen meegemaakt en het park zien groeien. En het vele bezoek dat jullie aan ons restaurant hebben gebracht. Het was voor ons een waar genoegen om u beiden in de watten te mogen leggen. En wat was Jan van groot belang voor de coöperatie. En dan zo scherp en bij de les op zijn toch al respectabele leeftijd. Chapeau! We zullen hem missen en aan hem terugdenken met een glimlach. Ook namens Rene, Rini en de rest van het horecateam: Heel veel sterkte met het verlies Nieske, kinderen en kleinkinderen. Jan heeft veel zegeningen kunnen tellen in zijn leven. Een lieve groet van Helene

Mijn herinneringen aan Jan: een man die altijd vrolijk en levendig was. Bijzondere herinnering: in 1969 waren wij samen getuige van de eerste maanlanding. Dat zal ik nooit vergeten.

Ik heb Jan, ongeveer 15 jaar geleden, leren kennen in de RvT van het Diaconessenhuis. Hij was daar niet alleen een toegewijd, kundig en zeer precies toezichthouder maar ook een man met humor die wist te relativeren. Wij zaten samen in de Audit Commissie en ook daar was het fijn samenwerken met Jan. Na mijn terugtreden als lid van eerder genoemde RvT ontmoette ik Jan weer in het bestuur van het Wijnaendts Francken/Boekee Steunfonds waar we goede zaken konden doen voor eerst het Diaconessenhuis en na de fusie voor het Alrijne Ziekenhuis. Ik denk met veel dankbaarheid en vreugde terug op de tijd die we mochten samenwerken. Zijn echtgenote, kinderen en kleinkinderen wens ik veel sterkte en steun bij elkaar.

Gecondoleerd met het overlijden van Jan. Wat een groot verlies voor jullie allen! Jan heb ik 45 jaar geleden leren kennen als een humoristische, energieke persoon die ondanks zijn studie! en later zijn verantwoordelijke baan bij de Shell en andere sociale en kerkelijke activiteiten zijn gezin altijd op de eerste plaats zette. Je kon merken dat hij enorm trots was op zijn hele familie en als hechte en warme familie hoop ik dat jullie veel steun aan elkaar zullen hebben. Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte toe in de komende tijd! Een oude vriendin, EdIth de Vries

Gecondoleerd met het overlijden van jan, Wij hebben jan ong 32 geleden ontmoet doordat onze familie's samen kwamen door de verkering van Seth en Isabella , we hebben je leren kennen als een lieve,warme en behulpzame man die altijd tijd had voor een praatje we zullen je missen bij verjaardagen , heel veel sterkte Nieske,Kinderen,kleinkinderen en je eerste achterkleinkind .

Lieve Cees en Veer, ik heb juliie vader/schoonvader maar 2 x ontmoet. Maar als ik aan hem denk, herinner ik me de fantastische speech die hij hield bij jullie huwelijk . Wat een groot gemis! Heel veel sterkt voor jullie allemaal! Liefs, Dora

Lieve Nieske en familie, allereerst sterkte voor de komende tijd met het gemis van jullie geliefde Jan. Helaas heb ik jullie, Nieske en Jan, maar 1x gesproken en dat was op de begrafenis van mijn moeder in Oktober 2019. Jullie kwamen naar mij toe en Jan zei mij dat hij een neef van mijn moeder was. Omdat ik enorm veel foto’s had bekeken voor haar begrafenis, wakkerde hij mijn nieuwsgierigheid aan. Ik vroeg of hij altijd al een bril droeg en of hij, net als mijn moeder vanaf haar jeugd , weleens bij de familie Koeman in Haarlem kwam, op jonge leeftijd. Jazeker zei hij, waarop ik zei dat ik dan een foto van hem op mijn mobiel had. Zijn reactie was zó leuk, hij kende de foto niet. Ik heb zeer warme herinneringen aan die 10-15 minuten dat we met z’n 3’en stonden te praten en later hebben we nog wat mailcontact gehad om de foto, die ook bij dit bericht is geplaatst, digitaal door te sturen. Op de foto staat Jan zijn tante Sien (Clazina, mijn Oma) en zijn nicht Diny (mijn moeder), de foto geeft een prachtig tijdsbeeld. Jan zal ik nooit meer vergeten, een warme herinnering blijft. Liefs voor iedereen, Wynand De Boer