Een glimlach op het gezicht als we terugdenken aan de vakanties in Spanje.
Achter elkaar aan rijden met een “bakkie aan boord”. Paniek vanwege de verdwijning in Andorra. (Daarom weet je dan nog de NJ-10-LL) Bewondering vanwege de bergtocht mét caravan.
Op dag 1 door de hozende regen voorbij komen lopen met een toilettas onder de arm en hardop roepend “gelukkig is het in Spanje altijd mooi weer”.
Een kwartier lang verdacht stil zijn en dan trots laten zien dat de poot van de strandtafel volledig uitgegraven is. Baldadig gedrag. Een jongensachtige grijns. De vakantiefoto is het bewijs.
Ik herken die grijns zelfs nog op de mooie zwart-wit foto.
Wij wensen jullie heel veel sterkte om aan het gemis te wennen.
Met elkaar mooie herinneringen ophalen. Daar put je kracht uit en dan kun je verder. Laat Jan daarin je voorbeeld zijn, want wat was het een krachtige man.
Warme groet
Edwin & Elke














