Jacques Koelemij

Lieve Jacques, Opeens ben je er niet meer… Je was er als we iemand nodig hadden en je bood je hulp aan in moeilijke tijden Je was er ook als er iets te vieren viel, vrolijk en met humor Keezen… Hoe moet dat dan verder, wie gaat er nu winnen van die vrouwen en jaagt ze op de kast Gelukkig stonden we voor ( denk ik, maar dat dacht jij ook ), we waren tenslotte een goed team De pot wordt niet meer gespekt, dus dat zal wel een patatje worden met Kerst, maar ook die zullen we met smaak verorberen en op je proosten. Vakanties samen, heerlijk naar de zon. Gezellig en genieten. Jacques, we zullen je vreselijk missen. We houden van je. Het ga je goed waar je ook bent. Bert en Ineke

Toen wij net in de tafelbergstraat kwamen wonen was ik met het dakje bezig van onze schuur en jij had dat niet door. Met een harde BOE geroep schrok jij je een hoedje en mopperde rare vent. Zins die tijd was ijs gebroken en werd ik de eerst volgende keer terug gepakt toen jij om de hoek stond en ik het niet wist. Tjong volgens mij schrok ik meer dan jij toen. Het er was altijd tijd voor een praatje en dat miste ik erg toen je verhuisde maar gelukkig zijn de herinnering nog altijd aanwezig….. Vind je rust Jacques. Martin Hooning

lieve jacques. en ineens vielen wij allebei stil he? hoe dan ??? dit zagen we niet aankomen. nog maar kort geleden hebben we elkaar nog gezien. en dan ineens ben je heen gegaan jacques. nog veel te vroeg. je wilde nog zoveel . lieve jacques rust in vrede . je zal altijd in onze gedachten zijn . heel veel sterkte voor alle nabestaanden en verdere familie. veel lieve groeten peter en rineke fransen.

Lieve Ellen, André, Ria, Manja, Marcel en kinderen, jouw Lieve man, jullie fantastische vader en opa, was voor mij een geweldige oom. Mijn hele leven is hij overal wel bij geweest. Vroeger ging ik als klein meisje al mee naar veel honkbalwedstrijden om te kijken bij mijn ooms. Ome Jacques paste ook wel op bij ons. Later paste ik weer op bij Dré en Manja. We kwamen veel bij jullie en jullie bij ons, als er weer een avondje gekaart moest worden. Met verjaardagen en nieuwjaarsdag en de keezavonden een gezellige drukte met de familie Koelemij. Het zal nooit meer zo worden als het was zonder "ome" Jacques. Ook wij zullen hem ontzettend gaan missen. Heel veel sterkte voor jullie om het grote verlies van Jacques een plekje te geven en zonder hem verder te gaan. Hij zit voor altijd in ons hart! Dikke knuffel Ron, Sandra, Melanie en Evelien

Lieve Meneer Koelemij want dat blijft u altijd voor mij. Bedankt voor de lessen die u mij als verlegen meisje bij de Hema in Zandvoort heeft geleerd. En het vertrouwen dat ik op uw nog jonge zoon Andre mocht passen.Ik ben u gaan beschouwen als een bijzonder persoon.En al hadden we alleen nog sporadisch contact via Facebook is het of u nooit u mijn bent verdwenen. Ik zal u nooit vergeten.Rust zacht.En Familie gecondoleerd met dit plotselinge verlies.Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Dear Ellen, you and Jacques were very nice and kind neighbours, you made us feel welcome in the neighborhood and that helped us a lot . Everyone in Tafelbergstraat is sad for his death. I wish you all the strength .

Lieve Ellen, André, Ria, Manja, Marcel en kinderen. Gecondoleerd met het verlies van Jacques. Veel te vroeg, is hij ons ontvallen. We zullen zijn verhalen over vroeger, bij verjaardagen gaan missen, want vertellen kon hij. Wij wensen Ellen, kinderen en kleinkinderen veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Lieve allemaal, Ookal heb ik Jacques al een tijd niet gezien, ben ik zeker verdrietig over zijn overlijden. De herinneringen die ik heb zijn van toen we nog een heel stuk jonger waren. Logeren bij Manja, korfbalfeestjes bij jullie thuis, klaverjassen op vrijdagavond en Jacques en Ellen altijd zo gastvrij, we waren altijd welkom. Altijd langs de lijn bij de korfbal als een trotse vader. Wat zal hij gemist worden. Heel veel sterkte! Liefs Eva

Vandaag afscheid van je genomen, Jacques. Het was mooi, ontroerend, verdrietig, maar vooral leeg, zonder jou. Geen gezellige etentjes meer met z,n viertjes, geen kezen, geen verhalen meer over de honkbal bij geel wit en 060013, veel lachen, maar soms ook huilen, alles kon. Dat is niet meer... Maar wel de herinneringen en daar teren we op. Ellen, kinderen en familie heel veel sterkte .

De immer vrolijke en positieve papa van Andre en Manja is niet meer. Wat flitsen er een herinneringen voorbij. Langs de lijn, bij feestjes op de club maar ook feestjes bij Andre en Manja thuis, stereotoren, cd's en mengpaneel mee en hele gezellige avonden in de Tafelbergstraat. Later zagen we elkaar ook wel eens op de Haarlemse Honkbalweek, want honkbal was jouw sport. Voor Ellen, Andre, Manja en hun partners en kind(eren) heel veel sterkte de komende periode. Ik hoop dat jullie Jacques het afscheid hebben kunnen geven dat hij verdiende, helaas kon ik er niet bij zijn maar mijn gedachten waren bij jullie zaterdagmiddag.