Herman Vredeveld

Lieve Monique, Als ik aan je vader denk, denk ik aan de stille kracht. Hij wist altijd de rust te bewaren en dat was denk ik een goede balans voor je moeder. Een stille, maar ook daadkrachtige man, die in woord en daad voor een ieder klaarstond. Ons ergens heen bracht/ophaalde (feestje/ Drenthe) of iets maakte/ repareerde, zonder daar ooit iets voor terug te vragen. En volgens mij is dat later niet veranderd met zijn vrijwilligerswerk bij de Hoek en de biljartvereniging. Hoewel ik hem de laatste jaren niet meer heb gezien, voelt het toch heel dichtbij dat hij er nu niet meer is en dat maakt ook mij verdrietig. Gelukkig heb je een soort van afscheid kunnen nemen. Het is toch je vader die er niet meer is en het zal tijd nodig hebben om dit gemis een plek te geven. Neem die tijd en vergeet vooral niet de mooie herinneringen te koesteren. Liefs, Anneke

Lieve Monique en Marco gecondoleerd met het verlies van jullie vader. dank voor de kaart en de treffende omschrijving. helaas kan ik door de omstandigheden niet a.s. vrijdag bij het afscheid zijn. dat vind ik erg jammer termeer door het overlijden komen de goede en de gezellige herinneringen met je vader weer naar boven. Mooi dat jullie schrijven dat jullie wel rouwen maar niet treuren. En dat er ook een tijd komt dat je met vele liefde en mooie herinneringen weer aan hem terug denkt. Misschien zelfs zo dat als je aan hem denkt dat met een glimlach doet. Veel sterkte a.s. vrijdag, in gedachten bij jullie en familie. Ook voor de komende tijd met je moeder/ Hennie veel wijsheid om de afwezigheid en leegte een vorm te kunnen geven.. veel liefs diny

Oom Herman: de lievelingsoom van vele neefjes en nichtjes. Altijd gek doen en vrolijk zijn; een bord op z'n neus zetten en dan balanceren; binnen komen en vragen " hoe is het met me?", pannenkoeken bakken en dan hoog in de lucht gooien en weer opvangen. Verhaaltjes vertellen voor zijn kinderen voor het slapen gaan op bed, ik ben er een paar keer bij geweest. Ik vond het ook enig, zo uit het hoofd! Een mooie herinnering die ik zal blijven koesteren. Rust zacht lieve oom.

Lieve Monique en Marco Een mooie tekst op de kaart met een heel begrijpelijke gedachte zoals jullie dat verwoord hebben. Herman laat veel herinneringen bij mij achter. Vanaf mijn jongste jaren herinner ik mij hem als "DE" oom. Rond mijn 16e stond hij erop om geen "oom" meer te zeggen, het leeftijds verschil was ook niet zo groot. Vanaf die tijd kan ik eerder over "neef" dan over "oom" praten. Een sterke herinnering heb ik aan een vakantie begin 60er jaren die wij samen hebben gemaakt. Met de kever in z'n 1e versnelling naar de top van de Sint Gothardpas om te eindigen aan het Lago Maggiore. Een genereuze man en vriend voor mij. Blijf de mooie herinneringen vast houden en veel sterkte met wat de toekomst nog in petto heeft. Met een knuffel van John en Julia

Lieve Lieve pa, Je bent er niet meer en dat is bijna onwerkelijk. Ondanks dat ik wist dat het leven de laatste tijd een strijd was, was je altijd opgewekt en vrolijk als ik er was. Je was een ontzettend lieve, zorgzame schoonvader. Een man die zonder woorden heel veel kon zeggen. Ook na de scheiding was ik altijd welkom, dat gevoel heb ik ook altijd gehad. Een trotse en fantastische opa voor mijn kinderen. Je was zo trots op ons als gezin. Marc en Kim konden vele potjes bij je breken. Altijd een helpende hand in onze woningen en ook een geweldige oppas voor Marc en Kim. Knutselen in de tuin/schuur op de Talmastraat was gezamelijk met Marc altijd feest. Ik zal je vreselijk gaan missen, maar ik weet dat je hier zelf vrede mee hebt. De liefde die je voor ma had was zo sterk. Het loslaten van haar viel je dan ook niet makkelijk. Ze is ook zo geliefd. Ik ga je vreselijk missen, maar de mooie liefdevolle herinneringen blijven altijd. Lieve Monique en Marco, Ik wens jullie sterkte. Jullie vader was een prachtige, gezellige, liefdevolle man. De herinneringen gaan nooit verloren. Dikke kus, Simone

Lieve Monique en Marco, Wij wensen jullie veel sterkte. Jullie vader was een leuke oom voor vele neven en nichtjes. Altijd grappen maken. Uit het oog maar niet uit het hart. liefs Martha en Miel van Drunen

Lieve Monique, Marco en natuurlijk Hennie en verdere familie, Herman, mijn jongste oom, waar ik de vroegste herinnering aan heb tijdens mijn logeerpartijen bij oma en opa als kind. Ik vond hem altijd stoer. Mijn eerste kennismaking door hem met de Jazz muziek... Take Five van toen zijn favoriet en die plaat is denk ik destijds, ergens in '59-'60, grijs gedraaid. Hij was een rustige, lieve oom die altijd lachte en vrolijk was. Hennie vond het niet zo leuk als we hem 'oom Herman' noemden, dat moest maar veranderen in gewoon Herman, dat was nog best moeilijk. Regelmatig ben ik langs gegaan in Zwanenburg. Altijd gezellig en dan werd er chinees gehaald. Het is 5 jaar geleden dat ik hem voor het laatst echt gezien heb, wel heb ik af en toe gebeld. Omdat het met Hennie toen niet goed ging. Had ze nog op willen zoeken in het verzorgingshuis, maar helaas, dat is er niet van gekomen. Een leuke anekdote was dat hij op zondagochtend altijd even beneden moest stofzuigen, Hennie was dan boven met de kinderen bezig. Hij vertelde ooit dat hij gewoon ging zitten lezen terwijl de stofzuiger aan stond en hij die af en toe bewoog. Dikke pret had hij toen hij dat vertelde. Dat was ook echt iets voor hem. Ik heb een mooie herinnering aan hem en hij zit voor altijd in mijn hart! Heel veel sterkte met dit gemis en veel liefs, Trees

Lieve Monique en Marco, Herman is voor mij de favorite oom uit mijn eigen jeugd. " Oom " zeggen was eigenlijk niet gewenst.. Met een luchtbuks schieten op blikjes in de tuin bij oma, altijd lachen en ook zijn speeltje, een zelfgebouwd vliegtuigje, wat met een benzinemotertje echt kon vliegen. Later nam hij de taak van zijn moeder over om zelf balkenbrij te maken.. of je lust het of je vindt het vreselijk :) Heel bijzonder is dat ik Monique 2 weken geleden belde om te vragen hoe het gaat. Die middag heeft ze nog via facetime de groeten van ons aan Herman gedaan.. Bijzonder was het afscheid in deze coronatijd. Mooie muziek en woorden, maar ook altijd een soort reunie waar je de ooms, neven en nichten weer eens ontmoet. Sterkte voor jullie allen om dit verlies samen te verwerken. Karel en Marja

Monique en Marco. Denk vooral terug aan de fijne jaren die jullie met je vader hebt beleefd. Sterkte wensen wij jouw en je zus!! Joke en joop