Grada van Haperen – Schoppers

Tante Grada heeft voor mij een hele belangrijke rol gespeeld in mijn leven. Voor mij was zij een tweede moeder. Zij was ook bij mijn bevalling, wat onze band speciaal maakte. Ieder jaar belt zij mij met mijn verjaardag, soms een dag te vroeg of 1 dag te laat. Maar ik werd gebeld. Ik ben blij dat zij een heel fijne oude dag heeft kunnen hebben en waardig afscheid van ons heeft genomen. Ik zal haar erg missen,

Lieve tante Grada,dank u wel voor de vele mooie herinneringen die u achter laat. In mijn jonge jaren als meisje van 10 logeerde ik in de grote vakanties al bij u en het was altijd een feest. Ik zal het missen dat heerlijke Amsterdamse taaltje wat me ook zo aan mams herinnerde,mijn verjaardag vergat ze nooit en dat vond ik zo knap. Ik ben blij dat ze ondanks de corona tijd een leuke verjaardag heeft gehad,ze straalt op de foto's en filmpjes van haar verjaardag. Ik zal haar missen ❤

lieve (overgroot) oma Grada, Woorden schieten te kort maar bedankt voor alles! Rust in vrede oma💕 Ik ga je missen Liefs, Puck

Lieve Tante Grada, als kleine jongen kwam ik samen met mijn vader al veel bij jullie over de vloer, was altijd heel gezellig, later hebben wij als familie gezamenlijk vele vakanties doorgebracht in Aalten en Garderen en Putten, ik heb er alleen maar goede en fijne herinneringen aan. elke verjaardag belde u mij met de woorden "dag jongen met je tante Grada" . ik ga u vreselijk missen , Dag Lieve Tante

Lieve tante Grada als kind was ik vaak bij u samen op vakantie naar Aalten met de hele familie. Later op de camping in gaderen en putten. Op u verjaardag zij u nog jammer he kind dat we niet kunnen knuffelen ik zal u missen met een dikke knuffel tante Grada

Beste overgroot oma Grada, Wat was u geweldig. Ik ben dankbaar voor alles en ik zal u missen. Veel kusjes van Roxy ❤️

Lieve familie van Haperen, Langs deze weg wil ik jullie heel veel sterkte wensen met het overlijden van tante Grada. Wat zullen jullie haar gaan missen. Helaas is het in deze tijd van afstand houden niet mogelijk om jullie persoonlijk te condoleren, maar we denken aan jullie. Veel liefs Sigrid, Jessy en Nina

Lieve familie van Haperen, Wij willen jullie heel veel sterkte toewensen bij het verwerken van het verlies van tante Grada. Het was een lieve en warme vrouw. Dikke kussen van Gilbert, Karin en Mitchell

Lieve Tante Grada, Helaas bent u sinds 4 juni 2020 lichamelijk uit ons leven, door de corona maatregelingen kunnen we er niet bij zijn en hebben we daarom voor u een gedicht geschreven. Wij vonden het van jongs af aan al hartstikke leuk om mee naar U in Amsterdam te gaan, de appeltaart en koffie had u al klaar staan. Wij zeiden altijd u moet geen drukte maken als we komen, maar toch liet u een paar uur voor onze komst de soeppan vol water stromen. Zodat we voor onze terugreis naar Aalten nog gezellig samen soep konden eten, Tante Grada dat zullen wij nooit vergeten. Al bijna 10 jaar kwam u bij de familie Martin Fles in Aalten een weekje logeren Ondanks de grote reis en lange auto rit, wilde u het toch elk jaar weer proberen U had nog wel eens een verspreking bij sommige woorden we lagen in een deuk als we het hoorden Paracetamolletje noemde u een parasolletje Ja , tante Grada u hield wel van een lolletje Toen Rolinda tegen u zei dat Droge witte wijn , hartstikke nat bleek te zijn Hadden jullie de tranen van het lachen over de wangen lopen Tijdens uw grote passie puzzelen, liet u nooit een plekje open. Soms was u met een niet passend stukje zo hard aan het drukken en zei u , zo nu moet het wel lukken Tijdens uw logeerweekje had u veel vertier, u keek er ook altijd op terug met veel plezier Op zondag 31 mei zijn wij allen bij u gekomen, en hebben wij in alle rust waardig afscheid genomen U had een glimlach voor tien, toen u ons uit Aalten en baby Jarno had gezien. Bij het weggaan zondag als afscheid op uw voorhoofd gekust, U hebt boven geen slechte gezondheid of narigheid maar uw verdiende rust Rust zacht tante Grada wij gaan U missen Toi Toi........... Toi Toi

Tante Grada was een tiener, 15 jaar dus toen de oorlog uitbrak. Door het overlijden van haar moeder had zij de zorg voor haar broer en twee zusjes. Daardoor is zij de baken in de familie geworden en gebleven tot haar overlijden. Zij was bij mijn bevalling, wat voor haar de verschrikkelijkste ervaring was, omdat mijn moeder zo ziek was. Tante Grada voelde zich met mij erg verbonden wilde mij ook in huis nemen toen mijn ouders in het Sanatorium lagen. Maar zij had zelf kleine kinderen en het huis was te klein. Vanaf mijn jeugd heb ik alleen maar hele fijne en warme herinneringen en was ik veel bij haar. Zodra ik de kans kreeg liep ik vanaf de Tolstraat naar de Wilhelminastraat, volgde gewoon de tramlijn. Dat begon al vanaf dat ik 7 jaar oud was. De eerste keer wisten mijn ouders van niets totdat mijn moeder werd geroepen door de eigenaresse van de kruidenier “de Spar”, dat haar zuster aan de telefoon was, met de mededeling dat ik daar was. Toen ik dat eenmaal door had was het voor mij vast prik, iedere woensdag en zaterdagmiddag na school, want die duurde toen tot 12:00uur liep in naar Tante Grada. En avonds door Ome Eddy met de auto thuis gebracht. Wat ik zo bijzonder vond, dat je daar een stripboek mocht lezen tijdens het eten met je bord op schoot, dat was ondenkbaar bij mij thuis. Ik kon daar mezelf zijn., leerde breien van Marja en mocht met poppen spelen. Er was altijd veel wasgoed en ik vond het leuk om haar te helpen en lekker te kletsen, typerend was dat zij altijd een sigaret ( die niet brandde) in hoor mondhoek had, terwijl zij al vroeg gestopt was met roken. Mij zei ze dan; omdat ze dat gewend was en beter kon werken. De band is er altijd geweest , ook nu nog met mijn neven en nichten en dat zal zo blijven. Ieder jaar word ik gebeld met mijn verjaardag, alleen was Tante Grada een dag te vroeg of een dag te laat, met de vraag: ben je nou de 16e of de 18e jarig?, en dan zei ik steevast, nee de 17e, met antwoord: o ja staat op mijn kalender. Ik heb gelukkig nog veel met haar kunnen praten en volwaardig afscheid genomen. Ik vroeg aan haar; wie belt mij nou met verjaardag, toen zei ze mij; wacht maar af ik vergeet je heus niet. Lieve tante Grada bedankt voor alles en ik zal u erg missen.

Lieve oud tante van mij. Je was voor ons als een oma, een lieve, soms ook eigenwijze, knuffel oma. Samen puzzelen was vaak onze bezigheid. Een van de puzzels die we samen gemaakt hebben toen u bij ons op "vakantie" was heb ik laten inlijsten. Die herinnering zal ik altijd koesteren aan u. Rust zacht lieve vrouw.

Afscheid Ma (Grada) Geboren 05-05-1925 overleden 04-06-2020 Ma is 95 jaar geworden een lange periode om iets te vertellen over het leven dat ze heeft gehad, toch even iets hierover in vogelvlucht. Ma heeft het niet altijd makkelijk gehad. Toen haar moeder overleed kreeg zij grotendeels de zorg voor haar jongere broer Jan en zusjes Rika en Rietje (haar oudere zus Martha trouwde en verhuisde naar de Aalten). Dit viel niet altijd mee maar ze deed het vol liefde. Mijn jeugdherinneringen zijn die van, op zondag op visite bij Oom Jan of Tante Rietje en in de zomervakantie met z’n allen naar de familie in Aalten. Bij mooi weer naar het strand of bij de Witte Bergen bivakkeren als bermtoeristen (destijds heel gebruikelijk). Later gingen we elk weekend en in de zomervakantie kamperen, eerst in een tent, toen een klapcaravan (dat was al een hele verbetering) en tenslotte in een stacaravan van alle gemakken voorzien. Ik ging al vroeg zelfstandig wonen samen met Iwan in een woning om de hoek van mijn ouderlijk huis. Ma paste regelmatig op Dennis en hij speelde ook altijd bij haar voor de deur, ik moest haar dikwijls bellen om te vragen of ze Dennis buiten zag en of ze hem naar huis toe wilde sturen omdat het avondeten klaar stond. Ma werkte in de huishouding en dit heeft ze tot op hoge leeftijd volgehouden. Haar laatste werkhuis was bij een dame op leeftijd, deze vroeg haar of ze bij haar wilde blijven werken totdat ze zou overlijden, Ma is haar belofte nagekomen en bleef bij haar werken (vaak hielp Pa haar) De dame in kwestie is ouder dan 100 geworden en Ma was inmiddels ook al tegen de 70. In 1979 verhuisde Pa en Ma naar de Sophialaan op 3 hoog, omdat het traplopen steeds zwaarder werd verhuisde ze een paar jaar later naar de Biesboschstraat. De woning moest gerenoveerd worden, dit zou een paar maanden duren, Pa en Ma zouden in die periode op de camping verblijven. Pa heeft het nooit meegemaakt, hij stierf in 1998 en Ma moest toen de caravan wegdoen. De renovatie van de woning duurde veel langer dan gepland daarom ging Ma tijdelijk logeren in een bejaardenhuis dat zou gaan sluiten. Daar kreeg ze elke avond een glaasje wijn bij het eten omdat de wijnkelder leeg moest voordat het tehuis dicht ging, dit tot veel genoegen van de bewoners. Uiteindelijk kwam ze terug in haar woning in de Biesboschstraat. Ondanks dat ze er nu alleen voor stond heeft ze het al die jaren heel goed gedaan, tot op het eind zelfstandig gebleven. Ze ging samen met buurvrouw Ans boodschappen doen bij Dirkie op bij de Appie. Ik zei wel eens “ga eens gezellig koffiedrinken in het buurthuis” zeker met die al die oudjes zei ze dan. Nee ze vond het heerlijk om in de stoel voor het raam te puzzelen of tv te kijken en zomers lekker in de tuin te zitten. Naarmate ze ouder werd kwamen ook de gebreken en ging het allemaal wat moeilijker. Toch wilde ze alles zoveel mogelijk zelf onder controle hebben en niemand tot last zijn. Ze vroeg ook bijna nooit om hulp omdat ze zich dan bezwaard voelde. Dank aan : Eddy, die vooral de laatste jaren bijna elke dag even langs ging en boodschappen voor haar deed (toen ze dit zelf niet meer kon) en klusje deed in huis Martin, die -toen hij nog leefde- regelmatig kwam logeren, ze genoot van zijn gezelschap en de gelegenheid om hem te verwennen Yvonne, die elke dag minimaal een keer belde om te informeren hoe het met haar ging. Ikzelf, heb mijn best gedaan om haar met raad en daad bij te staan waar dat nodig was. De buren, Ans, Carolien en Sanne die altijd een oogje in het zeil hielden en haar hielpen waar ze konden (en voor zover ze het zelf toeliet natuurlijk We zouden haar 95e verjaardag groots vieren met alle familie en vrienden. Het Coronavirus maakte dit onmogelijk. Ze werd op die dag verrast door de buren met versiering van de buitenboel er was muziek en ze werd toegezongen en kreeg bloemen en kadootjes (allemaal op gepaste afstand). Ze was hierover erg geëmotioneerd en blij. Ze heeft altijd tegen ons gezegd “Ik wil voor jullie 95 worden (vanwege het geplande feest) maar dan ben ik er ook klaar mee”. En ze was er ook klaar mee, het is goed zo. Ma, we zullen je missen

Lieve oma, Een van mijn vroegste herinneringen aan jou zijn de momenten dat ik bij je op bezoek kwam in de Sophialaan. Die middagen bestonden meestal uit verwend worden met een Cornetto ijsje, naar de speeltuin en samen eindeloos gezelschapspelletjes doen zoals Halma of mens erger je niet. Een andere fijne herinnering is het traditionele bezoek bij opa en oma op 2e kerstdag waar de hele familie bijeen kwam. Onder de kerstboom lagen dan altijd zakjes gevuld met snoep en koek met de namen erop van de kleinkinderen. Ook ik ging in de zomervakantie altijd een paar weken mee naar de camping. Eerst in Garderen, waar jij mij nog hebt leren fietsen, en later in Voorthuizen. Ook daar deden wij samen de leukste spelletjes op het grote grasveld zoals badminton of flessenvoetbal. Ook maakten we uitstapjes naar Barneveld of gingen in Putten naar het eierenvrouwtje, zoals jij haar noemde. Later, in mijn puberteit en ook nadat opa was overleden (inmiddels woonde je toen in de Biesboschstraat) probeerde ik regelmatig langs te komen om gezellig met je bij te kletsen en te eten. Als ik dan belde om te vragen of ik langs kon komen antwoordde jij altijd als grapje... 'kind langskomen is prima, maar je komt dan toch wel binnen?' Soms moest ik ook lachen om je onbedoelde verhaspelingen. Zo had jij het vaak over de publiciteitsjaren waar je de puberteitsjaren mee bedoelde. Email werd Airmile en als je werd opgehaald met het ouderen van dagen busje van Connexxion zei je altijd:' ik moet gaan, het Conimex busje is er!'. Vriendinnen die ook op mijn verjaardag bij mij thuis waren, vroegen zich dan vertwijfeld af wat toch in hemelsnaam een Conimex busje was. Over verjaardagen gesproken. Toen ik op mijzelf ging wonen in Amsterdam en later in Bussum kwam jij tot op hoge leeftijd trouw naar mijn verjaardag toe en ook naar de verjaardagen mijn kinderen Timo het Helene. Ook ben je destijds na hun geboorte bij beide kinderen op kraambezoek geweest. Helaas ben jij er fysiek niet meer bij als ons derde kindje geboren wordt, maar ik weet dat jij op een of andere manier er toch bij zal zijn. Lieve oma, ik sluit af zoals wij altijd onze telefoongesprekken afsloten... Een dikke kus en een knuffeltje voor jou. Surani