Geert Hendrik Heebels

Ik mag op veel van de familie Heebels bijeenkomsten aanwezig zijn. Het was altijd fijn om u daar te zien. De laatste jaren zag ik u wat minder, maar daarvoor vond ik het leuk om met u te praten over vroeger. Ik vroeg dan bijvoorbeeld hoe u uw vrouw had ontmoet. Of hoe het er in uw tijd op school aan toe ging. U vertelde daar dan over. U was geen prater, vroeg weinig aandacht, maar u mocht er zeker zijn! Twee maanden geleden belde ik en nam u de telefoon op. Ik vroeg hoe het met u ging en u zei: niet goed. Daarna ging u gauw uw vrouw roepen. U zal door iedereen gemist worden.

Als de dag van gisteren herinner ik mij dat ik op het LEOK werd aangenomen door meneer Heebels. Ik ben hem daar nog altijd dankbaar voor. Met enige regelmaat hadden we in die beginperiode contact, zeker toen ik een werkgroep van de Koninklijke Marine van hem overnam. Ondanks de meer bestuurlijke rol die hij daarna kreeg, bleef zijn technisch-inhoudelijke interesse onverminderd groot. Zelfs na zijn pensionering daalde hij met enige regelmaat vanuit het museum af naar het souterrain van het TNO gebouw aan de Oude Waalsdorperweg om bij kamergenoot Kwan-Djien Liem en mij te vragen hoe de stand van zaken in ons vakgebied was. Ik ben inmiddels zelf ook gepensioneerd maar denk nog altijd met veel plezier terug aan die tijd. Ik zal me Geert altijd blijven herinneren als dat bedachtzame en altijd aardige divisiehoofd, wiens karakteristieke lach in het middenrif begon en ergens in de schouders eindigde. Ik wens de nabestaanden veel sterkte toe.

Beste Sjoukje, dochters en familie, gecondoleerd met het verlies van Geert. We hebben on-line de afscheidsbijeenkomst gevolgd. We vonden het een heel mooie bijeenkomst waar jullie in alle toespraken een levensecht beeld schetsten van Geert als familieman. Zelf ken ik (Ger) Geert sinds 1968 toen ik begon op het LEOK in Oegstgeest en later bij TNO in Den Haag. Hij was een heel prettige collega, erg toegankelijk, je kon altijd bij hem terecht voor overleg en raad. Het was goed samenwerken met hem. In de laatste jaren bij TNO hebben we, na zijn aftreden als divisiehoofd, nog korte tijd een kamer gedeeld. We herinneren ons nog toen we op een TNO-feest waren dat Geert ging bellen met het thuisfront zoals hij het zei. Bij terugkomst meldde hij met een trotse blik dat de dochters alles onder controle hadden. Bij een bezoek in Alphen ontmoetten we trotse grootouders die ons via foto's kennis lieten maken met hun kleinkinderen. Na onze verhuizing naar Weert zijn jullie nog een keer bij ons op bezoek geweest. Dat was erg gezellig. We wensen jullie veel sterkte voor nu en in de komende tijd. Alle mooie herinneringen aan Geert zullen voor altijd bij jullie blijven.