Fokje van Dam

Ik wens de familie en vrienden veel sterkte ,met het verlies van Fokje.(mevrouw van Dam was ze voor mij) en ( u ) vond ze vreselijk om te horen, en zei dan geen u gewoon jij en jouw. Maar na 3 jaar bij haar te mogen komen was het nog steeds u. We hebben het altijd gezellig gehad, met standaard een croissantje ham/kaas voor haar en kaas voor mij. We zeiden altijd tot morgen bij het weggaan, omdat de week zo snel ging .daarom zeg ik nu weer tot morgen rust zacht

Vanaf begin 2000 zagen we Piet en Fokje met regelmaat en aten we wekelijks een hapje met elkaar. Altijd een gezellig samenzijn en we bespraken duizend en één dingen. Na Piet zijn overlijden kwam Fokje met grote regelmaat bij ons, maar tijdens haar ziekte bezochten we haar meer en meer thuis in de Talmastraat. We dronken op die woensdagmiddagen een kopje koffie en proostten daarna op het leven met een wijntje. Die gezellige woensdagmiddagen blijven ons bij en die zullen we zeker missen! We zullen haar herinneren als een dappere vrouw die haar geluk vond in kleine dingen. We wensen de familie veel sterkte! Marianne en Wim

Hierbij spreek ik ook mijn waardering en bewondering uit voor Susanne, de steun en toeverlaat voor Fokje de afgelopen jaren. Zij regelde veel voor haar moeder, reedt haar naar de ziekenhuizen, deed haar boodschappen en hield haar vele uren gezelschap. Er was er voor Fokje maar één, en dat was Susanne. Susanne koester de mooie herinneringen aan je moeder met liefde en denk: het was goed zo! Liefs Marianne

Je zal altijd in mijn gedachten blijven, denken aan de leuke tijd die we gehad hebben met z,n allen. De vakantie altijd een feest de puzzeltochten en het verdwalen op de Veluwe. Samen naar Harry belafonte luisteren naar zijn prachtige muziek, het geheim delen toen je van Susanne in verwachting was spannend was en dat niemand dat nog mocht Het zijn allemaal dingen die nu weer boven komen en die we niet meer kunnen delen. Fokje ik zal je nooit vergeten