Edwin Stokkermans

Kim, ik wil jou heel veel sterkte wensen voor de komende periode

Lieve, grote broer, We waren elkaars grote steun in goede en slechte tijden. Wat konden wij lol hebben, en als de één de ander nodig had, dan stonden we meteen paraat. Je hebt je leven geleid zoals jij dat wilde. Zonder angst, zonder vrees en altijd met een blik naar voren, want "men lijdt het meest van het lijden dat men vreest". Ik ben zo trots op je, je dapperheid en moed was ongekend. Ik zal je missen, maar je altijd terugvinden in mijn hart en in je prachtige kinderen. Liefs zussie

Lieve Danny en Kim, Wat een gemis! Helaas hebben wij Edwin nooit persoonlijk mogen ontmoeten maar wat hebben we vorig jaar tijdens het EK voetbal mogen genieten van de geweldige verslagen van Edwin die met heel veel humor inzet en fantastische analyses er ook voor de minder ervaren voetbal kijker (ik dus) er een geweldig leuk festijn van heeft gemaakt. Wat is de ziekte enorm snel en agressief terug gekeerd! Ik wens jullie en de rest van de familie heel veel sterkte toe met dit immense verdriet 💙. Liefs Liesbeth en Hans

Steunpilaar, wat een goed gekozen woord op jouw helaas veel te vroeg ontvangen rouwkaart. Dat was jij ook voor ons. Mijn kinderen en ik zijn 13 jaar jouw buurtjes geweest en wat was dat fijn! We konden voor alles bij je terecht, een schouder, een klusje, organiseren van een buurtfeest. Maar nog belangrijker, je was een vriend. Tijdens mijn scheiding was jij daar voor mij en de kinderen. Ik kon altijd langs komen om te praten en te klagen, de kinderen konden rekenen op een leuk dagje uit met jou om de gedachten te verzetten. Pretpark Slagharen, surfen, tafeltennis (verliezen betekent een rauw ei stuk slaan op je hoofd) en hoverboarden in jouw woonkamer, lekker eten, logeerpartijtjes, niets was te gek. Altijd met veel liefde en stomme grapjes. Toen ik vrijwilligerswerk ging doen in het hospice raakte je geïnspireerd, jij wilde dat ook en wat deed je het geweldig! Ik weet ook nog goed dat we ons samen hebben ingezet voor een Syrisch vluchtelingen gezin en hen ontzettend hebben kunnen helpen. Oh en ook je jaren lange verzamelde hotel zeepjes / shampoos etc voor kado pakketjes gebracht naar de noodopvang voor vrouwen hier in Hoofddorp. De laatste keer dat ik je sprak was mijn zoon dankzij jou geslaagd voor zijn rijbewijs, ondanks dat je jezelf niet goed voelde heb je alles op alles gezet om zijn lessen door te laten gaan, was je bij zijn examen en belde je mij persoonlijk zo trots op dat het gelukt was. Zelfs na je vreselijke eindveroordeling van vorige maand vroeg je nog hoe het met mijn geopereerde enkel ging en of ik hulp nodig had. Precies dat geeft aan wat een mooi empathisch mens je altijd was. Doorpakken wanneer het moet, een grap om het luchtig te houden, de schouder - zonder oordeel - altijd. Lieve Edwin, wat gaan we je missen, je grijns en flauwe humor, gewoon het idee - 'ik kan altijd Edwin nog appen mocht het mis gaan'. Veel te vroeg die rotziekte en lijdensweg, je blogs inspirerend maar ook confronterend en vol levenslessen. Lieve familie en vrienden, Kimmie, wat een groot verlies is deze parel van een man

Edwin, mijn vriend, mijn beste vriend. Te weinig contact gehad de laatste jaren, maar vooraltijd in ons hart. Dankzij jouw heb ik Janet leren kennen. Dankzij jouw heb ik Prince leren luisteren en concerten meegemaakt. Ik was jouw getuige, jij de mijne. Dankzij jouw hebben we mooie herinneringen aan de leukste vakanties en uitjes. De kinderen vergeten nooit meer de term 'Een barre tocht'. Edwin geluk noemde we je altijd omdat je altijd geluk had. "Geluk dwing je af", zei je altijd. Dat ging bij jouw vaak wel op. Met jouw doortastendheid en logica wist je vaak wel de mensen voor jouw te laten bewegen. Je had politicus moeten worden. Maar soms leek je geluk weleens op. Maar je was altijd een doorzetter en je ging altijd uitdagingen aan. Zo kreeg je het altijd voor elkaar om tegenslag om te zetten in een nieuwe uitdaging. Dat gaf je ook energie en het leek je altijd voor de wind te gaan. Maar helaas ging je geluk op. Je kreeg nog wel uitstel, maar de tij was niet meer keren. En dat ging op het laatst ook veel te snel. We verliezen een goede vriend, die beter verdiende. Het verdriet is groot, maar de herinnering blijft. Liefs en sterkte aan iedereen die deze geweldige vriend in zijn hart heeft genomen.

Rust zacht en ga je missen vriend! Liefs, TC

Elke bullseye die ik gooi is voor Edwin. 🎯

Lieve Familie, Heel veel sterkte, moed en kracht om dit veel te vroege verlies te dragen. Dat het optimisme van Edwin in jullie voort mag leven. En laat zijn foute grapjes jullie leven blijven doorspekken om een glimlach van herinnering te geven. Hartelijke groet, Hajnalka

We hebben elkaar aardig leren kennen in "ons klasje" bij de Verkeersacademie. Vervolgens jouw afschuwelijke ziekte, destijds mijn eigen sores. En dan een rouwkaart. Prachtige zin; "Eigenwijs tot het einde, met een hart van goud........slechte grap." Blij dat ik je heb leren kennen. Leo Klein Gebbink