Coby van der Zwaard-Wolfert

Lieve Mirjam en Jorinde, wat een gemis zal dat worden, jullie moeder en oma en overoma niet meer in leven, om vaak te kunnen bellen en elkaar te ondersteunen... Ik was de laatste 8 jaar haar predikante, en wij genoten enorm van elkaars gezelschap. Ze was een schat. Hier voor jullie twee tekstjes waar we samen over spraken als het ging over toch ooit, haar eigen uitvaart: Een belijdenis Op het moment dat onze ogen voorgoed zich sluiten, hoop en geloof ik dat er een nieuwe wereld openbaar en zichtbaar wordt. En ons een helpende hand toegestoken wordt. Zo ook mij... Deze brug wijst naar een weg die ik met veel hulp van gene zijd, mag betreden. En misschien wel opnieuw te leren: hoop, geloof en liefde. Maar Coby hield enorm van gedichten. Ter harer ere hier deze: Ida Gerhardt, Genesis Oud worden is het eindelijk vermogen ver af te zijn van plannen en getallen; een eindelijke verheldering van ogen voordat het donker van de nacht gaat vallen. Het is een opengaan van vergezichten, een bìjna van gehavendheid genezen; een aan de rand der tijdeloosheid wezen. Of in de avond gij de zee ziet lichten. Het is, allengs, een onomstotelijk weten dat gij vernieuwd zult wezen en herschapen wanneer men van u schrijven zal: 'ontslapen'. Wanneer uw naam op aarde is vergeten.

Lieve familie van Coby, jullie moeder, oma, en zus heb ik altijd bewonderd om haar vriendelijkheid en gastvrijheid. Zij heeft zich in het verleden altijd liefdevol ontfermd over mijn zusje Liesbeth, die met Miriam de nodige uren heeft gespeeld. Heel veel sterkte toegewenst. Ik wens Coby een hele goede reis.

Beste Mirjam, Ik wil je condoleren met het verlies van je moeder. bijzonder attent dat je mij, als heel verre en ook nog aangetrouwde familie geïnformeerd hebt. Mijn (in januari 2018 overleden) vrouw Wil en Coby waren nichtjes van elkaar, hun moeders, Geertje (jouw grootmoeder, getrouwd met Jaap Wolfert) en mijn schoonmoeder Lena Schalk (getrouwd met Jo van der Spruit) waren twee van zeven zussen, er waren ook nog twee broers. Wij trouwden op 1 september 1961, als kersverse bruidegom duizelde het mij van de vele ooms, tantes en overigen op de trouwreceptie. Coby was daar ook. Het was een hechte familie Kloppen mijn herinneringen? Zo niet, dan mijn verontschuldiging. Dat is de leeftijd. (ik ben nu 90). Mocht je geïnteresseerd zijn in oude familiefoto's, ik heb nog een foto van de oude familie Schalk (je overgrootouders) met alle negen kinderen (ik denk zo'n kleine honderd jaar geleden).Laat maar weten. Ik wens jou en de overige familie veel sterkte, Met vriendelijke groet, Henk Pols

Lieve Mirjam en Jorinde, We willen jullie condoleren met het overlijden van jullie moeder en oma en we wensen jullie heel veel sterkte. Hans, Hanneke, Marieke en Anne Timmers

Lieve Coby, Wilt u een mooie ervaring met ons delen, is de vraag op de rouwkaart van jou Coby. Joke en ik hebben weinig vrienden, een hele belangrijke was jij Coby en al heel lang. Wij konden het goed met elkaar vinden. Al heel lang kwamen wij je op vrijdagochtend bezoeken. Ook in de Horizon. Door corona heeft dat een tijdje stilgelegen maar gelukkig kwam dat weer goed. Ik houd er van om Joke nog wel eens te stangen maar als jij het te hard vond dan nam je het gelijk voor haar op. Maar je was ook wel een beetje eigenwijs hoor, want als ik maar meestal Joke je wilde helpen dan kwam daar niets van in. Jij moest en zou alles zelf doen, eigenlijk wel een mooi karakter. Joke en ik zullen de vrijdagochtend zoals die jaren en jaren is geweest erg missen. Coby, namens Joke en mij erg bedankt voor die dagen, Gerrit van Slooten.

Voor korte tijd een 'schoonmoeder', héél lang geleden. Lieve vrouw, rust zacht... Voor Mirjam en Jorinde: sterkte met jullie verlies.

Lieve Mirjam, gecondoleerd met je moeder. Helaas heb ik haar maar even mogen kennen, maar ze had direct een speciaal plekje in mijn hart. Ik moest altijd om haar lachen. En bewonderde haar standvastigheid. Ze liet zich niet het kaas van haar brood eten, geweldig! Ik had nog zoveel meer voor haar willen doen. Speelde met de gedachte om met haar te gaan wandelen waneer het voorjaar weer zou aanbreken. Helaas heeft het zover niet mogen komen. Ik wil jou en de rest van je familie heel veel sterkte wensen. Wat zullen jullie haar missen. Nogmaals dank dat je mij het vertrouwen hebt gegeven om haar te bezoeken. Dikke knuffel Marielle

Ik las het bericht in de krant. Ik weet nog goed dat ik bij Coby op intake ging om voor haar de thuiszorg te starten. Wat een lieve, moedige vrouw. Elke keer dat ik haar hielp heb ik haar bewonderd om haar doorzettingsvermogen maar vooral om haar vermogen om van elke dag toch weer wat te maken. Ondanks de reuma bleef ze dankbaar voor wat we als zorgverleners voor haar deden. Ik wens nabestaanden heel veel sterkte en troost in dit verlies.

Lieve Mirjam, Ik las gisteren het verdrietige bericht van het overlijden van je moeder. Ik bewaar gezellige herinneringen aan het spelen bij jouw thuis toen we op de lagere school zaten. Na de lunch samen met je moeder Jip uitlaten. Of knutselen met lapjes stof om een jurk voor de pop te maken, die je moeder dan voor ons afmaakte. Zomaar wat bij mij opkomt. Mijn ouders en ik wensen je heel veel sterkte bij het verwerken van het grote verlies en hopen dat er mooie herinneringen in hoofd en hart blijven voortbestaan. Liefs, Mirjam

Lieve Mirjam, Zo lang geleden al dat ik bij jullie tijdens tussenuren van het Haarlemmermeerlyceum was. Ik wens je toe dat je met een glimlach fijne herinneringen kunt koesteren. Heel veel sterkte en liefs, Else

Beste nabestaanden van Coby van der Zwaard, Met veel onderling interesse heb ik diverse jaren Coby thuis kunnen begeleiden om haar gewicht niet te veel te laten dalen. Het was altijd plezierig om voor haar e.e.a. te mogen regelen zodat haar dagelijkse maaltijd naar haar wens was, zo ook de extra drinkvoeding. Ik wens alle dierbaren veel sterkte met het verlies. Marianne van de Kreeke( ex-diëtist)