Terug naar overzicht

Bea Fokker – Harke

4 oktober 1936 - 3 september 2020

Laat een condoleance achter

Een woord, een herinnering, een gedachte — alles is welkom.

Afbeeldingen (JPG, PNG, GIF), documenten (PDF, Word, Excel) — max 10MB per bestand

AF

A. de Frankrijker

5 sep 2020

Heel veel sterkte met dit verlies

JT

John Theuns

7 sep 2020

Lieve Bea, Ik heb je leren kennen oa in de kermis tent te Langeraar. Een vieve dame, die je doet denken aan je eigen lieve Oma. Later in de schakel zagen we elkaar elke vrijdag en diverse zaterdagen. Altijd gezellig en leuk, jij bij de jassen en wij aan de deur. Ook al hadden wij wel eens een spoedde met een jas ophalen jij bleef altijd rustig en deed vakkundig je ding. Na afloop gezellig een borreltje tussen de jeugd, je genoot daar altijd erg van. Dat zag ik altijd en een grapje hier en daar je deed altijd mee. Ik herinner je zo ook altijd " ons Omaatje". Lieve Bea rust zacht, dank je wel dat ik jou heb mogen leren kennen dikke knuffel. Familie en vrienden heel veel sterkte met dit verlies.

JZ

John van der Zwaan

8 sep 2020

Lieve Bea, Ik heb je leren kennen nu zeer vele jaren en heb je ervaren, Als garderobejuffrouw in de Schakel- en de kermisjaren, Een passie om jassen te bewaren deed je met heel veel plezier, Tevens genoot je van alle bezoekers en hun vertier. Kijkend en zittend in je grote stoel in je huisje in de straat, Zwaaide ik altijd even naar je al was het vroeg of laat, Ik was altijd welkom en voor een bakkie was altijd wel tijd, Een paar jaar terug ging je verhuizen naar Langeraar ten spijt. Maar mijn vader woont in Langeraar en iedere week, Fietste ik regelmatig langs en hoopte dat je dan effe keek, Dan brulde ik ‘Bea’ zodat iedereen het heel goed kon horen, Als ik dan aankwam kreeg ik weer de wind van voren. Maar het laatste jaar ging het met je longen steeds minder goed, Ziekenhuis in, ziekenhuis uit, en dat gaf je soms nog wat moed, Je wilde nog niet weg, je wilde nog een poos bij ons in het leven zijn, Maar het is toch allemaal anders gelopen door die akelige pijn. Je levensweg heb je nu verlaten, een weg die je nu verliet, Het was de laatste tijd met vallen en opstaan en ook wel verdriet, Het leven was je dierbaar en het was de tijd om toch maar te gaan, Maar in mijn gedachte staat met respect geschreven jouw naam. Liefs John

SH

Soraya Hendrix

8 sep 2020

Lieve Omi, Waar zullen we toch eens beginnen? Ach wat maakt het ook uit.. bij jou kon alles en was niks te gek! Met het ongeluk van Rainier was ik veel bij jou en mocht ik slapen in het grote bed (de kast). Tussen de middag pauze van school bij jou lunchen samen met Pauline en dan vooral op de dag als de krokettenboer kwam! Vroeger mee met jou en mama naar de schakel voor de gezelligheid en vooral achteraf de borrel, ik moest wel naast jou zitten want jij gaf de flugels die rond gingen stiekem door aan mij.. Je zorgde er wel voor dat niemand naar mij keek als ik hem stiekem op dronk. Een paar jaar later zelf elke zaterdag naar de kroeg op de fiets. Op de terug weg fietste ik altijd langs jou huis.. Als er nog licht brande stopte ik even voor een after borrel, soms zat zelfs de buurvrouw er nog! Je was altijd een gezelligheids dier en als er een feestje was stond jij als eerste op aanwezig. Behalve op maandag want dan moest jij naar de kaartclub. Achter de bar in langeraar was jij ook altijd aanwezig, op een gegeven moment was het tijd om af te treden dit was niet jou eigen keus want het liefst stond jij tot de dag van gisteren nog achter de bar! Gelukkig mocht jij de was nog doen en at je elke avond nog mee met de crew. Egypte was voor jou ook elk jaar weer een feestje, lekker liggen in de zon en vooral iedereen voor de gek houden met een grapje! De laatste jaren werd dit al steeds minder en kon jij jammer genoeg niet meer mee.. Maart 2019 hebben we jou met spoed naar langeraar verhuisd, wat was jij trots op jou huisje en vooral op al jou kinderen en klein kinderen die zo goed geholpen hebben met verbouwen. We hadden gehoopt dat je in dit huisje wat meer rust kreeg omdat je niet het hele huis meer door hoefde voor de wc enzovoort. Jammer genoeg ging het steeds met vlagen.. ziekenhuis in, ziekenhuis uit! Steeds weer dachten we dat het niet meer goed zou komen.. Maar wauw wat was je sterk! Steeds weer kregen wij als antwoord; Oh nee hoor volgende week loop ik gewoon weer rondjes door het huis. En ja hoor daar was onze sterke omi weer! Elke keer bleef er wel een beetje minder en minder van je over, maar hoe ziek je ook weer was hoe stoer je ook weer zei; nee hoor ik heb geen pijn. Afgelopen week zouden we jou verhuizen naar het bejaarde tehuis, wat had jij er zin in en wat was jij benieuwd naar jou kamer.. Jammer genoeg heb jij niet lang van deze kamer kunnen genieten, en heb jij het ook niet echt meer mee gekregen. Wat zal jij trots op iedereen geweest zijn. Lieve omi wat heb jij gevochten.. We zijn super trots op jou en hopen dat je nu jou rust gevonden hebt. Het is goed zo! We houden van je. Dikke knuffel Soraya

MH

Maaike Hendrix

9 sep 2020

Lieve omi, Jeetje, toen was het moment daar. Toch is het dan schrikken. Afgelopen jaren heb je diverse momenten gehad dat we dachten; zal dit nog goed komen? Maar je verbaasde ons iedere keer weer. 12 jaar geleden hebben wij elkaar voor het eerst ontmoet. Vanuit de Schakel kende ik je al, maar nu leerde ik je kennen als de oma van Rainier, omi. Altijd in voor een bakkie, wat eten, om altijd af te sluiten met een borrel. Vakantie Egypte was ook altijd vaste prik. Je genoot met volle teugen, met name om er met iedereen te zijn. Wat was je trots, toen 3,5 jaar geleden Vajèn werd geboren en opnieuw toen daar afgelopen december Nova bij kwam. Mooie kindjes zei je altijd. Rust zacht lieve omi, je aanwezigheid zal gemist worden. Liefs, Maaike

PV

Peter en Olga Vos

9 sep 2020

Lieve Bea Wij hebben goede en mooie herinneringen aan de jaren zeventig. In 1972 ben je penningmeester geworden bij gymnastiekvereniging Kwiek. Dat heb je bijna 10 jaar gedaan. Natuurlijk was je er ook altijd bij als er wedstrijden waren. Voor de gymclub, maar natuurlijk ook omdat je dochter Anita meedeed. In 1976 ben je ook nog in de jubileumclub gaan zitten, omdat het tienjarig bestaan van Kwiek in 1977 gevierd moest worden. Het waren mooi "Kwiekjaren" en we kijken er met plezier op terug. Na je Kwiekjaren ben je nog heel wat jaren actief geweest in Langeraar. We hebben dat meer vanuit "de verte" gevolgd. Maar zo was jij: altijd bereid om een handje te helpen! Bedankt en rust zacht!

PL

Pia Langendoen

10 sep 2020

Lieve Familie, Gecondoleerd met het verlies van jullie Moeder, Schoonmoeder, en Oma. Dat de mooie herinneringen lang bewaard blijven. Heel veel sterkte.

RV

Ruud en Henny Vogelaar-Selie

10 sep 2020

Gecondoleerd met het verlies van Bea. Veel sterkte. Liefs Ruud en Henny

HB

Hoek buurtjes fam. v. Breemen

12 sep 2020

Prachtige verhalen lezen wij hier over een sterk mens uit vervlogen tijden, die maken ze tegenwoordig niet meer zo ! Maar ook mooi om te lezen, tot op de dag dat ze heenging een rots in de branding voor haar (klein)kinderen en een gemis in het buurt geheel. Vaak contact hadden we niet met , zoals wij haar noemden Buuf-Bea, maar altijd opgewekt en welwillend betreffende het uitlenen van haar 'groenbak' aan ons, omdat de gesnoeide coniferenhaag uiteraard niet in 1 bak paste. Buurman, zou je dat struikje bij de poortkant ook meteen even willen snoeien met de heggeschaar? Doen we, en ik heb ook nog wat verf over om de poort 'op te leuken' want die heeft in jaaaaaaren geen kwast gezien. Oh ja buurman, en dat onkruid bij jullie garagedeur niet te hoog laten groeien hoor... dat zaait alleen maar door in mijn tuintje !!! En bij mooi weer stond de kooi achter in haar (schoter)-park met een vrolijk kwetterende papegaai er in, weer eens wat anders dan hondengeblaf ! Rust zacht Buuf-Bea en de familie sterkte en plezier met de oude herinneringen en de nieuwe die weer gemaakt moeten worden. Buurtjes Parkstraat 23 Carmen, Inez en Erwin

J

Julia

13 sep 2020

Liefste oma, Woorden schieten mij tekort, wat zal ik u missen. Voor mij bent u altijd die gezellige oma geweest die niks te gek vond. Vroeger zo trots omdat ik de “coole oma” had die achter de garderobe bij de schakel en feesttent stond en ook als klein kind spelen bij u was een feest. De laatste jaren ging het steeds minder met u, maar u beleef altijd sterk. Zo een zorgzaam, liefdevol en sterk persoon vind je niet snel, maar dat was u zeker! Dit zal voor mij altijd een inspiratie zijn. Ik ga de bezoekjes en de vele bakjes koffies bij u nooit vergeten en hoe uw gezicht dan zo opklaarde als u zag dat er weer visite was. En ojé, als iedereen maar genoeg te eten had! Lieve oma, rust zacht, we houden van u.

AB

Annette Beumer

20 okt 2020

Vandaag bereikte mij het bericht dat jullie moeder en schoonmoeder onlangs ook is overleden. Ik herinner haar als een gezellige lieve vrouw.En wens jullie veel.sterkte.

Een vraag over deze uitvaart?

Neem contact op met de uitvaartleider of vestiging

Contact opnemen