Natuur, de verbindende factor

Sinds 2016 werk ik als Content Manager voor de Dunweg groep. Al bij het binnenstappen van het uitvaartcentrum was ik op m’n plek; het voelde alsof het cirkeltje rond was. Maar niet iedereen snapt(e) dat…

“Werk jij voor een uitvaartonderneming?”
Wanneer deze vraag geuit wordt, is op het gezicht van de vrager bijna altijd een vies getrokken blik te zien. Een blik ook van complete verbazing. Want hoe kan het, dat iemand die van die luchtige feel-good stukjes schrijft over natuur, zich tegelijkertijd onderdompelt in een wereld van zwaarte en verdriet?

Maar om maar meteen duidelijk te maken: werken in de uitvaartbranche is zeker niet deprimerend. Eerder mooi, boeiend en hectisch, laten we het ‘levendig’ noemen.
Hoewel het wel gaat over de dood – er overlijden immers mensen – zie je juist ontzettend veel van het leven voorbij komen. Denk bijvoorbeeld aan hoe verschillend mensen omgaan met een overlijden, met afscheid nemen, met het leven dat geleefd is, met elkáár… Het maakt in ieder geval dat ik meer stilsta bij mijn eigen leven en dat ik mijn connectie met de natuur alleen maar nog meer weet te waarderen. En wat ik altijd al deed – genieten van de kleine dingen – doe ik nu nóg intenser.

Meerkoet in de lente

Rouw

Maar terugkomend op de dood: met het vaarwel, komt tevens de verwerking van het verlies. Wat je dan ziet, is dat mensen als vanzelf de natuur opzoeken. In de natuur mogen tranen zijn. Voelt men zich vrij om verdriet te ontladen. Het is ook niet zomaar, dat begraafplaatsen meestal prachtig aangelegde stukjes groen zijn.

Natuur,
de verbindende factor
tussen het leven en de dood

Voor mij gaan dood en leven dus samen. Met de natuur die verbindt. Bovenal is natuur voor mij herkenning. Soms met een lach. Soms met een traan. Maar in ieder geval altijd: volkomen oprecht. Het is wat het is. Zoals de dode meerkoet in het slotstuk…

Dode meerkoet drijft sierlijk in het meer

(Tijdens een wandeling zag ik de dode meerkoet sierlijk door het water dobberen. Hoe ze aan haar einde gekomen is weet ik niet, maar een prima ballerina was ze vast en zeker – uit het boek Gefladder, natuur met een knipoog)

Marjori Hong
Marjori Hong

Onze overige vestigingen